René Magritte (1898-1967) - Black Magic






Była starszym specjalistą w Finarte przez 12 lat, specjalizuje się w nowoczesnych grafikach.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 136487
Doskonała ocena na Trustpilot.
Rene Magritte, Black Magic, litografia na vellumie BFK Rives o rozmiarach 60 x 45 cm z limitowanej edycji 275 egzemplarzy, tabliczka podpisana i podpis odręczny, z lat 2000. w Belgii, sprzedana przez właściciela lub sprzedawcę.
Opis od sprzedawcy
Rene Magritte (1898-1967) (d’apres) - ręcznie sygnowana ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE, płyta Rene Magritte podpisana
Litografia na papierze vellum BFK Rives.
Numerowana / 275 kopii, podpisana w druku
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona pieczęcią blind Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem na tej samej stronie numeru)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących prac, które bawią się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec Zapaśników), chociaż bywa on często nazywany po prostu ze względu na elementy wizualne, ze względu na oszałamiającą, niemal archetypową kompozycję.
W tym urzekającym dziele okno pełni rolę ramy dla nieoczekiwanego scenariusza. Zamiast ukazywać konwencjonalny zewnętrzny pejzaż, widz napotyka na dużą, doskonale kulistą bryłę, często opisywaną jako skała lub planeta, która wydaje się zawieszona tuż poza szybą. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tego enigmatycznego globu stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej, precyzyjnej, a zarazem marzycielskiej jakości Magritte’a.
Gra tymi elementami tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, zazwyczaj portal do rzeczywistości, tutaj prezentuje niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, by zachęcić widza do kwestionowania tego, co realne, co wyobrażone i samej natury przedstawień.
Rene Magritte (1898-1967) (d’apres) - ręcznie sygnowana ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE, płyta Rene Magritte podpisana
Litografia na papierze vellum BFK Rives.
Numerowana / 275 kopii, podpisana w druku
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona pieczęcią blind Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charly’ego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem na tej samej stronie numeru)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących prac, które bawią się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Grobowiec Zapaśników), chociaż bywa on często nazywany po prostu ze względu na elementy wizualne, ze względu na oszałamiającą, niemal archetypową kompozycję.
W tym urzekającym dziele okno pełni rolę ramy dla nieoczekiwanego scenariusza. Zamiast ukazywać konwencjonalny zewnętrzny pejzaż, widz napotyka na dużą, doskonale kulistą bryłę, często opisywaną jako skała lub planeta, która wydaje się zawieszona tuż poza szybą. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tego enigmatycznego globu stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane w charakterystycznej, precyzyjnej, a zarazem marzycielskiej jakości Magritte’a.
Gra tymi elementami tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, zazwyczaj portal do rzeczywistości, tutaj prezentuje niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju, będąc częścią tej dziwacznej sceny. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, by zachęcić widza do kwestionowania tego, co realne, co wyobrażone i samej natury przedstawień.
