Lucienne Olivieri - Sans titre






Była starszym specjalistą w Finarte przez 12 lat, specjalizuje się w nowoczesnych grafikach.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 136095
Doskonała ocena na Trustpilot.
Lucienne Olivieri, Sans titre, 1970, abstrakcyjna serigrafia na papierze Velin, oryginalne wydanie, ręcznie podpisana w dolnym prawym rogu, wymiary 38,5 × 28 cm, około 1 kg, Francja, okres 1960–1970, w doskonałym stanie.
Opis od sprzedawcy
Sérigraphie na papierze Velin. Drukowane przez atelier Ravel
Podpisane ręcznie w dolnym prawym rogu.
E A (Epreuve d'artiste) X Poniżej po lewej
Pochodzenie: prywatna kolekcja dzieł Oliviéri zakupionych w 2011 i 2012 r. : 7 innych litografii i serigrafii do obejrzenia w nadchodzących aukcjach. Vincent Huot Artysta plastyk i kolekcjoner.
Lucienne Olivieri (1910–2007) była francuską malarką, uznawaną za utalentowaną i posiadającą wyjątkowy styl. Odegrała istotną rolę w świecie sztuki XX wieku, szczególnie poprzez swoją praktykę malarską i litografię.
Młodość i edukacja
Kształciła się w latach 30. XX wieku, będąc w kontakcie z awangardą artystyczną, choć jej wykształcenie było w dużej mierze autodidaktyczne. Dorastała w stymulującym środowisku kulturowym i wykształciła szczególną wrażliwość na formy, kolory i geometrie, elementy, które wprowadzała do swoich twórczych prac.
Kariera artystyczna
Lucienne Olivieri pracowała w kilku dziedzinach sztuki, lecz przede wszystkim wyróżniała się w malarstwie i litografii. Jej prace wpisują się w modernistyczne dążenie, a szczególnie interesowała ją abstrakcja i formy geometryczne. Dzieła często nosiły wpływy kubizmu i konstruktywizmu, była też inspirowana ruchami artystycznymi tamtej epoki, szukając jednocześnie własnej wizji świata.
Wystawy
Jej prace były prezentowane w licznych galeriach i muzeach we Francji i za granicą. Lucienne Olivieri miała kilka wystaw indywidualnych w Paryżu, m.in. w Galerie Pierre Domec w latach 70., gdzie mogła zaprezentować swoje litografie i abstrakcyjne malarstwo. Jej twórczość była dobrze oceniana przez krytyków i stała się szanowaną postacią w paryskim środowisku artystycznym.
Jej dorobek ewoluował od kubizmu lat 30., pod wpływem André Lhota, ku figuracji w duchu École de Paris, aby ostatecznie skierować się ku geometrycznej abstrakcji inspirowanej suprematyzmem.
Sérigraphie na papierze Velin. Drukowane przez atelier Ravel
Podpisane ręcznie w dolnym prawym rogu.
E A (Epreuve d'artiste) X Poniżej po lewej
Pochodzenie: prywatna kolekcja dzieł Oliviéri zakupionych w 2011 i 2012 r. : 7 innych litografii i serigrafii do obejrzenia w nadchodzących aukcjach. Vincent Huot Artysta plastyk i kolekcjoner.
Lucienne Olivieri (1910–2007) była francuską malarką, uznawaną za utalentowaną i posiadającą wyjątkowy styl. Odegrała istotną rolę w świecie sztuki XX wieku, szczególnie poprzez swoją praktykę malarską i litografię.
Młodość i edukacja
Kształciła się w latach 30. XX wieku, będąc w kontakcie z awangardą artystyczną, choć jej wykształcenie było w dużej mierze autodidaktyczne. Dorastała w stymulującym środowisku kulturowym i wykształciła szczególną wrażliwość na formy, kolory i geometrie, elementy, które wprowadzała do swoich twórczych prac.
Kariera artystyczna
Lucienne Olivieri pracowała w kilku dziedzinach sztuki, lecz przede wszystkim wyróżniała się w malarstwie i litografii. Jej prace wpisują się w modernistyczne dążenie, a szczególnie interesowała ją abstrakcja i formy geometryczne. Dzieła często nosiły wpływy kubizmu i konstruktywizmu, była też inspirowana ruchami artystycznymi tamtej epoki, szukając jednocześnie własnej wizji świata.
Wystawy
Jej prace były prezentowane w licznych galeriach i muzeach we Francji i za granicą. Lucienne Olivieri miała kilka wystaw indywidualnych w Paryżu, m.in. w Galerie Pierre Domec w latach 70., gdzie mogła zaprezentować swoje litografie i abstrakcyjne malarstwo. Jej twórczość była dobrze oceniana przez krytyków i stała się szanowaną postacią w paryskim środowisku artystycznym.
Jej dorobek ewoluował od kubizmu lat 30., pod wpływem André Lhota, ku figuracji w duchu École de Paris, aby ostatecznie skierować się ku geometrycznej abstrakcji inspirowanej suprematyzmem.
