Miquel Torner de Semir (1938) - Amor entre capas

Podpisano przez artystę na dole

Dzieło prezentowane bez ramy

Wymiary dzieła: 55 cm wysokości x 46 cm szerokości

W dobrym stanie zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Gironda), będąc ostatnią osobą żyjącą, która przyszła na świat w tej charakterystycznej warowni otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Feliu de Guíxols). Ten fakt kształtuje jego twórczość malarską. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, zawsze pociągała go Średniowiecze, romański Pirenejów i wczesno-gotyckie stylizacje. Ślad włoskiego renesansu, zwłaszcza malarzy Quattrocenta, takich jak Fra Angélico czy Rafael, daje się wyczuć w wielu portretach żeńskich Tornera de Semir, jak ten, którym się zajmujemy. To właśnie ta mieszanka starości i nowoczesności stanowi o oryginalności jego twórczości. Najwięcej go kształtowało poznanie romańskiego i gotyku. Jego postacie, często obramowane grubą czarną linią, przywodzą na myśl kolorowe witraże gotyckie, które są jasne, piękne same w sobie i dzięki temu. Uczeń malarza malarza ściennego i rytownika Ricarda Marleta, nauczył się tego, co dla niego najważniejsze, dyscypliny rysunku. Z mistrzem Marlet poznaje Modernizm i Kataloński Nowy Centralizm. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Szkole San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Muzeum Prado i pogrąży się w malarstwie Velázquesa, decydując się na odtworzenie las meninas po swojemu, swoim stylem, z żywymi tonacjami kolorów, takich jak różowy i fosforescencyjny fiolet, co nie pozostawia wątpliwości co do wyróżnienia, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli uważnie się przyjrzeć, można dostrzec u artysty technikę kolażu, w którą wkomponował kawałek tkaniny, kartonu, a nawet kartę nutową.

W Paryżu zaczyna tworzyć swoje dzieło, które sam nazywa „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął wystawy indywidualne w Terrassa w 1968 roku, a potem także w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczynała się od figuratywnego, śródziemnomorskiego malarstwa, by później przejść w abstrakcję, a następnie powrócić do figuracji nowoczesnego pojęcia. Uważany jest ostatecznie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotkał artystów tak sławnych jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych, bogatych kolorów. Jego dzieło można określić jednym słowem: ŻYCIE. Tak więc wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza cechuje bogata, gładka kolorystyka o dużej żywiołowości, która w połączeniu z różnorodnymi materiałami, z których korzysta jako podkład, daje wynik ekspresjonistycznego malarstwa wysokiej jakości chromatycznej i wyrazistej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

To, co klasyczne i nowoczesne, łączy się w pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas się rozmywa, znika. Linia graniczna między przeszłością a teraźniejszością znika w jego obrazach, w jego sposobie malowania na płótnie. Miquel osiąga to, co niewielu wcześniej osiągnęło: mówić o przeszłości głosem teraźniejszości. Jego głos to jego obrazy. Jego metoda to namiętność. Jego osiągnięcie to całe jego dzieło.

Malarz z Girony jest pod wpływem dawnych mistrzów, Giotta, renesansu włoskiego i poszukiwań nieformalnych malarzy abstrakcyjnych. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; interesuje go równie silnie rzemiosło co koncepcja, stara się być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na nieustanne poszukiwania. Interesujący kontrast w twórczości Miquela polega na sposobie przedstawiania postaci, miejsc i sytuacji z epok dawnych utrwalonych nowoczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać zasady czasu. Tak bezpośrednie jest definiowanie linii i kształtów przez Miquela Tornera de Semir, że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, że mamy do czynienia z dwuwymiarowym płótnem, które wygląda na zbiór faktur świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent fabularny, z intensywną i ekspresyjną paletą barw, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, co zaprasza obserwatora do zagłębienia się w otoczenie dzieła i myśl artysty. Niemniej, Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Postacie kobiece mają powolne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semiro k wywołaniu porządku i rytmu działań ludzkich.

Według Joana Lluísa Montañé, Barcelonczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, renomowanego katalońskiego malarza Tornera de Semir, w jego obszernej twórczości „interesuje go kompozycja i kolor, generator twórczości szczególnie starannie opracowanych, gdzie widać odcisk determinacji i kontrastowej palety kolorów. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje stanowiące wyraźny ćwiczenie malarskiego akademizmu, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w charakterystycznym, personalnym plastycznym znaku".

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz wyznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami sylwetki głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych, czystych kolorów, by wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, maluje obraz w obrazie i próbuje umieszczać w swoich tłach interpretacje i abstrakcyjne znaki. Tak łączy pozytywną zależność między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny jest znacznie bogatszy i atrakcyjniejszy. Ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zarysowanej kompozycji. Jego kobiece postacie mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój, jaki powinien towarzyszyć realizacjom ducha. Figura służy mu do nadania porządku i rytmu ludzkim czynnościom, jego malarstwo jest etyczne. Łączy łatwo pozytywne odczucia wśród tych, którzy znają jego twórczość".

Dla J. Llopa S.: „Rysunek, fundamentarne pociągnięcie, silne, precyzyjne, uderzające, kształtuje formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam przedstawia. A potem przychodzi widzenie w innym sensie, to wyobraźnia, sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ozdabia chromatyzmem łączącym kolory podstawowe, delikatne odcienie. To styl osobisty, który odkrywa inną rzeczywistość pejzażu, postaci. Interesująca i przyciągająca praca, która wciąga widza i prowadzi go ścieżką wyobraźni".

Zgodny z jego wizją prymitywów, nie przejmował się zbytnio swoim społecznym oddziaływaniem na swoich nauczycieli; bywali nierozpoznani i mimo że jego dzieła są w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i w Japonii, trudno sporządzić wyczerpujący przegląd jego CV. Obecnie wystawia, na stałe, w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 zostaje wybrany przez Muzeum Domu Królewskiego Monet, aby jego praca została wydana na znaczku pocztowym i wziąć udział w wystawie z okazji XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Domu Królewskiego Monet w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były eksponowane w dużej liczbie miast europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberga, Strasburg, Saint Paul de Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sewilla, Pontevedra, Oviedo itp. Poniżej przedstawiamy kilka najważniejszych wystaw katalońskiego artysty:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Francja.
Galerie Espace. Paris - Beaubourg.
Lions Club. Chartres Doyen - Francja.
Honoryjny gość na wystawie Cercle Espanyol. Dreux - Francja.
Salon d’Automne. Clermont-Ferrand - Francja.
Grand Prix la Femme et l’Imabonaire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris.Francja.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen.Szwajcaria.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espacios contemporáneos. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Belgia.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Niemcy.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Niemcy.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madryt.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francja.
Wystawa upamiętniająca 25. rocznicę Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.
Sala Constanti Art, Reus. Zbiorowa, Boże Narodzenie 2009-Tarragona.
#parisapartment