André Gabriel Bernadou (1910-1985) - Composition

Gouache na papierze.

André Gabriel Bernadou urodził się 13 stycznia 1910 roku w Paryżu i zmarł 27 czerwca 1985 roku w tym samym mieście.

Na początku kariery malarskiej jednocześnie pracował jako geodeta, doświadczenie to na trwałe wpłynęło na jego sposób postrzegania przestrzeni i konstrukcji dzieła malarskiego.

Szlifuje umiejętności u Paula Baudouina, od którego zapamiętał ogromną rygorystyczność rysunku i uporządkowaną organizację przestrzeni malarskiej, co stanie się fundamentem jego twórczości.

Już w latach 1930. regularnie wystawiał prace i zyskał rozgłos dzięki swoim martwym naturom i pejzażom. Uczestniczył w Salonie Niezależnych w latach 1931–1939 oraz w Salonie Tuileries w latach 1934–1939, co oznacza jego stopniowe wejście do paryskiego środowiska artystycznego.

W 1943 roku jego prace zostały opisane w biografii autorstwa historyka Armanda Boutilliera du Retail, wydanej przez Éditions de l’Union Française, co stanowi uznanie krytyczne w środowisku.

Po wojnie jego malarstwo ewoluuje w kierunku bardziej strukturalnego języka i abstrakcji. Ta ewolucja idzie w parze z otwarciem na inne formy twórczości. W 1952 roku ilustruje on całkowicie zbiór Poésie Henry de Malvesin.

Od 1967 roku reprezentuje go Galerie Simone Heller, na rue de Seine w Paryżu, ważne miejsce sceny artystycznej paryskiej, które broni m.in. artystów takich jak Auguste Herbin i Paul Klee, i tam zaprezentował wystawę solową w listopadzie 1967.

W 1971 roku prowadził eksperymentalne prace na łupkowej powierzchni, integrując takie materiały jak kamienie, kolorowe szkła, ołów i smołę, pogłębiając materialny i dotykowy wymiar swojej malarstwa.

W kontynuacji tych badań w 1972 roku został zaproszony do wykonania grawerowanej ilustracji do partytmu „Divertimento n°15” Paula Arma, włączając go do wąskiego kręgu najważniejszych artystów europejskiego avant-garde, którzy zilustrowali jego partitury, wśród nich m.in. Pablo Picasso, Henri Matisse, Wassily Kandinsky, Piet Mondrian, Marc Chagall, Georges Braque, Fernand Léger, Alexander Calder, Constantin Brâncuși, Paul Klee, Le Corbusier, Pierre Soulages, Victor Vasarely, Sonia Delaunay, Francis Picabia, Jean Arp, László Moholy-Nagy, Maria Helena Vieira da Silva, Alberto Magnelli, André Lanskoy…**

W 1973 roku uczestniczył w Salonie Réalités Nouvelles, potwierdzając swoje zakorzenienie w abstrakcyjnych poszukiwaniach powojennego okresu i kulminację swojej ewolucji artystycznej.

Dzieła stworzone głównie w latach 1960, okresie najbardziej dojrzałym i charakterystycznym dla jego kariery, są dziś przechowywane w kilku znaczących kolekcjach publicznych, w szczególności w Musée d’Art Moderne de Paris, Musée de Céret i w Centre national des arts plastiques.

Dzięki pracy nad abstrakcją i eksperymentom z materiałem, André Gabriel Bernadou zajmuje wyjątkowe miejsce w malarstwie francuskim XX wieku.