Ken Ohara - One - 1970





€ 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 136422
Doskonała ocena na Trustpilot.
Ken Ohara — One, pierwsze wydanie z 1970 roku, książka fotograficzna w miękkiej oprawie wydana przez Tsukiji Shokan Publishing, 300 stron czarno-białych portretów, format 27,5 × 22 cm, z okładką ochronną i dedykacją dla Benedict Taschen w 1996 roku.
Opis od sprzedawcy
Ken Ohara; One; Tsukiji Shokan Publishing, 1970.
Softcover, 27,5 x 22,2 cm. Czarno-białe fotografie. Pierwsze wydanie, 1970. Włączone w Martin Parr & Berry Badger, The Photobook I, str. 291. Bardzo dobry stan, łącznie z rzadką okładką ochronną, która wykazuje lekkie zużycie na brzegach oraz minimalne otarcia na górnym końcu grzbietu okładki i lekką naciągnięcie w prawym górnym rogu przedniej okładki, niezbyt widoczne pod ochronną okładką. Wypisany do Benedicta Taschen w 1996 roku, bez podpisu.
Ohara zgromadził 500 portretów ludzi o różnym pochodzeniu i wydrukował je z identycznymi wartościami tonalnymi, skutecznie neutralizując różnice w kolorycie skóry. Dzięki jednolitem kadrowaniu, które wyrównuje cechy twarzy, minimalizuje to, co zwykle postrzega się jako różnice rasowe. Cechy fyziognomiczne często kojarzone z grupami rasowymi okazują się mniej znaczące w jego zestawieniu niż odcień skóry. W ten sposób Ohara używa aparatu, by wyobrazić sobie ludzkość jako jeden wielki tygiel; jego seryjne portrety pełnią rolę cichego aktu pojednania z rasizmem.
Ken Ohara; One; Tsukiji Shokan Publishing, 1970.
Softcover, 27,5 x 22,2 cm. Czarno-białe fotografie. Pierwsze wydanie, 1970. Włączone w Martin Parr & Berry Badger, The Photobook I, str. 291. Bardzo dobry stan, łącznie z rzadką okładką ochronną, która wykazuje lekkie zużycie na brzegach oraz minimalne otarcia na górnym końcu grzbietu okładki i lekką naciągnięcie w prawym górnym rogu przedniej okładki, niezbyt widoczne pod ochronną okładką. Wypisany do Benedicta Taschen w 1996 roku, bez podpisu.
Ohara zgromadził 500 portretów ludzi o różnym pochodzeniu i wydrukował je z identycznymi wartościami tonalnymi, skutecznie neutralizując różnice w kolorycie skóry. Dzięki jednolitem kadrowaniu, które wyrównuje cechy twarzy, minimalizuje to, co zwykle postrzega się jako różnice rasowe. Cechy fyziognomiczne często kojarzone z grupami rasowymi okazują się mniej znaczące w jego zestawieniu niż odcień skóry. W ten sposób Ohara używa aparatu, by wyobrazić sobie ludzkość jako jeden wielki tygiel; jego seryjne portrety pełnią rolę cichego aktu pojednania z rasizmem.

