Ana del Castillo - Bergen

Wciąż zajmuję się moimi obrazami architektury awangardowej w krajach nordyckich, jednym z dwóch tematów, które mnie pasjonują, architektura i krajobrazy.
Chodzi o obraz o dużej formie, namalowany pigmentami i akrylami na płótnie i papierze. Płótno proste.
Ekonomista i artysta multidyscyplinarny (Godella, Walencja. 1963). Zawodowo jest ekonomistą, od kilku lat zajmuje się handlem online, działalność tę odłożyła na rzecz Almost wyłącznego podróżowania, eksperymentowania jako malarka i pracy dla różnych międzynarodowych agencji jako fotografka.
Jej początki w fotografii sięgają dzieciństwa, posiada prace opublikowane w dzienniku ABC, w publikacjach Ministerstwa Kultury, różnorodnych książkach, różnych katalogach, a także na bilbordach autobusów w Castellón, oraz liczne nagrody i wystawy w Londynie i Madrycie. Jej wykształcenie akademickie to wieloletnia praca z fotografką Terą Arcos.
Znajduje w Europie, choć globalizacja postępuje błyskawicznie, w każdym kraju i jego miastach unikalne cechy, które próbuje uchwycić na swoich obrazach, zarówno ludzi spotkanych na ulicy, jak i budynków w różnych epokach, czy chwil w dowolnym miejscu.
Podróże na Islandię, do Szwajcarii, Ameryki Południowej, Afryki czy Norwegii wywarły na nią wpływ magią gór, architekturą i morzami, będącymi kolejnymi z jej największych tematów, zarówno na poziomie malarskim, jak i fotograficznym.
Jej poświęcenie malarstwu było późniejsze. Rozpoczęła szkolenie artystyczne z artystą Álvaro Romero w latach dziewięćdziesiątych, kontynuowała pracę z malarzem godellense Germá Llorís, następnie z malarzem Fernando Jiménez i Lucią Peiró i Lloret, uznaną artystką plastyk.
„Na początku nowego tysiąclecia była współzałożycielką różnorodnej grupy artystów o nazwie Equipo-Argo, która obecnie składa się z trzynastu kobiet, uprawiających działalność w hali przemysłowej w pobliżu miasta Walencji; grupa ta pozostaje w stałym kontakcie między sobą a awangardami artystycznymi w różnych dziedzinach. Jednym z celów grupy jest przygotowanie i realizowanie jednego lub dwóch wystaw rocznie. Grupa ta przeprowadziła już wiele wystaw na naszej geografii.

Technicznie do tworzenia swoich obrazów używa pigmentów w proszku, „jej tonalna szerokość jest idealna dla moich obrazów, co przekształca pracownię w swoisty laboratoryjny świat talerzy i proszków, w którym spoiwa, żywice itp. tworzą chaotyczny wszechświat, w którym czuję się absolutnie spokojna i kreatywna”.
W ostatnich latach jej twórczość artystyczna zyskała na projektach wystawowych, wyróżnieniach i nagrodach. Wśród pierwszych w 2016 roku z Equipo-Argo, wystawa zbiorowa w Centre d’Art Taller d’Ivars w Benissa (Alicante), wystawa zbiorowa w maju w espai.inf, przestrzeni wystawowej na Uniwersytecie Politechnicznym Walencji oraz wystawa zbiorowa Sala Virgen de la Fuente (Teruel), wystawa zbiorowa Casa Cultura Rocafort „La Superficie del Círculo”; w 2017 roku z tym samym kolektywem, Mirada de Dona w sali wystaw La Marina El Puig de Santa María (Valencia), Sala Exposiciones Antiguo Ayuntamiento Bétera (Valencia), Sala Exposiciones Museros (Valencia), Mirada de Dona w Salie Exposiciones La Eliana (Valencia), Paisatge Urbà w Sali Exposicions Náquera (Valencia); a w 2018 również z Equipo-Argo w Sala Exposiciones Villa Eugenia de Godella (Valencia) z „Abstractus”, kolektywna Sala Exposiciones Municipal de Mislata (Valencia) i Sala Exposiciones Biblioteca Dénia (Alicante) z „Abstractus”, oraz kolektywna w Sala Exposiciones Massamagrell (Valencia) z „Black and White”.
Została wybrana do XXXIV Konkursu Malarstwa „Salvador Soria” Vila de Benissa (Alicante), w wystawie Festival D´Arts Quart de Poblet (Valencia), w XIII Premio de pintura Desideri Llombarte w Peñarroya de Tastavins (Teruel) w 2016 roku. W kolejnym roku została wybrana przez Fundacja Legado Andalusí, eksponując całą sztukę po kraju, była finalistką Premi de Pintura Ciutat de Manises (Valencia), wybrana w Valencia Ciutat Oberta Bienal de las Artes de Valencia. Dla 2018 roku jej praca została wybrana do serii Dances de Alcalá w nagrodzie fotograficznej Stowarzyszenia Turystycznego Gúdar-Javalambre (Teruel), wygrała późniejsze edycje, i wybrana w Międzynarodowym Konkursie Sztuki „José Camarón” w Segorbe.

W nagrodach zdobyła w 2014 roku nagrodę Camarón w konkursie Sztuki Segorbe (Castellón), wystawiała indywidualnie serię Europa w Instants w fundacji Bancaja Segorbe, w 2016 roku wygrała Maraton fotograficzny Las Provincias w Dénia (Alicante), zdobyła nagrodę Balearia i wyróżnienie w I Nagrodzie Eurostars Hotel Real za fotografię. Została wybrana i wystawiała w sali Entidad Cultural Valenciana El Piló w latach 2016 i 2023, a razem z Equipo-Argo zorganizowała wystawę w prestiżowej galerii Godelli Villa Eugenia w 2018 roku, która później przeniosła się do sali wystaw municipal de Mislata.

Po raz ponowny została wybrana z pracą wystawioną w Międzynarodowym Konkursie Sztuki José Camarón w Segorbe w 2020, 2023 i 2024 roku.
Pod koniec 2024 roku zorganizowała wystawę zbiorową w Galerii Ronda w Walencji, a także jest reprezentowana przez Galerię del Sol zlokalizowaną również w Walencji.
Przyznano jej nagrodę fotografii Narodowego Dziedzictwa od rąk Hrabiny w Madrycie w grudniu 2024 roku.
Wciąż otrzymuje liczne wyróżnienia za swoje fotografie i obrazy i ma w planach wiele wystaw w najbliższych miesiącach w całej Hiszpanii.
Według znakomitego krytyka LFMM „jej architektoniczne dzieła przekraczają plan fotograficzny i zyskują surrealistyczny punkt, który nadaje im niezaprzeczalną wartość”.

Patxi Guerrero Carot (Profesor Uniwersytetu Jaime I) publikował w różnych mediach.

Wydanie
Jedyny