Raymond Martin (1910–1992) - Nu

Raymond Martin, francuski artysta (1910–1992)

Nua

Fowizm Szkoła Paryska. Twórczość lata 70.
Litografia na cienkim papierze wélinowym. Wydanie nr 77/150
Podpisany w dole planszy po prawej
Ręcznie podpisany RM 77/150 na dole po prawej
Pochodzenie : " Bureau Comparaison 2026"
Litografia w doskonałym stanie

Biografia

Raymond Martin (1910–1992) to francuski rzeźbiarz, którego twórczość, zarazem oszczędna i wyrazista, zajmuje wyjątkowe miejsce w sztuce XX wieku. Urodzony w 1910 roku w Paryżu, wpisuje się w tradycję rzeźby figuratywnej, jednocześnie ją odnowiając poprzez dążenie do syntetycznej formy i cichej duchowości. Wykładowca w École des Beaux-Arts, już wcześnie wyróżniał się klasyczną rygorystycznością połączoną z nowoczesną wrażliwością.
Jego sztuka skupia się na przedstawianiu ludzkiej postaci, głównie kobiecej, w pełnych, gładkich formach, niemal ponadczasowych.
Jego rzeźby, często z brązu lub kamienia, przywołują spokój, łagodność i wewnętrzną koncentrację. Wpływ Maillola czuje się w poszukiwaniu równowagi i stabilnych objętości, lecz Raymond Martin szybko narzucił własny, bardziej oszczędny język, skierowany ku esencji.
Laureat Grand Prix de Rome w 1938 roku, przebywa w Villa Medici, po czym wraca do Francji, gdzie regularnie wystawia na Salonie i otrzymuje liczne zamówienia publiczne.
Tworzy zwłaszcza kilka dzieł religijnych i monumentalnych, łączących formalne upraszczenie z sacrum.

Raymond Martin odchodzi w 1992 roku, pozostawiając dyskretną, lecz silnie zamieszkaną twórczość, naznaczoną cichym humanizmem i poszukiwaniem piękna prostego i uniwersalnego.

"Sztuka Raymonda Martina przypomina, że ważne jest wynajdywanie poza wszelkimi duchami systemu i dążenie wszystkimi drogami do czerpania z doskonałości najbardziej uniwersalnie uznanych odczuć rozumu i niezależności własnej osoby: trzeba tyle cierpliwości, co wyrzeczeń, by osiągnąć cel, nie należeć do żadnej szkoły, by "przeskoczyć poprzeczkę", symbolicznie przekroczyć zbieraninę doktryn, albo jeśli wolisz w sensie rywalizacji olimpijskiej: skoczyć wyżej.
Inwencja Raymonda Martina nigdy nie była bardziej przejrzysta, bardziej orzeźwiająca same źródła sztuki jutra. Życie w poszukiwaniu absolutnego piękna, pasji bez granic i wyrazu artystycznego bez tabu." Michel Faré, pisarz francuski, Członek Institut de France.