Miquel Torner de Semir (1938) - Menina

Podpisano przez artystę na dole

Dzieło prezentowane w oprawie

Wymiary dzieła: 73 cm wysokości x 60 cm szerokości

Wymiary ramy: 84 cm wysokości x 71 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w roku 1938 w zamku Santa Pau w Garrotxa (Gerona), będąc ostatnią osobą żyjącą, która przyszła na świat w tej emblematujacej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Feliu de Guísols). Ten fakt kształtuje jego oblicze jako malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociągała go Średniowiecze, Romanik Pirenejów i wczesny gotyk. Ślad sztuki renesansowej włoskiej, zwłaszcza malarzy quattrocenta takich jak Fra Angelico czy Rafael, dają się odczuć w wielu portretach kobiecych Tornera de Semir, jak ten, który tu prezentujemy. To właśnie ta mieszanina starości i nowoczesności stanowi źródło oryginalności jego twórczości. Najbardziej formuje go znajomość romanu i gotyku. Jego postacie, często obramowane grubą ciemną linią, przywodzą na myśl gotyckie witraże – jasne, piękne same w sobie. Uczeń malarza muralisty i rytownika Ricarda Marleta, uczy się tego, co według niego najważniejsze, dyscypliny rysunku. Pod mistrzem Marletem poznaje Modernizm i Nowokenizm kataloński. Studiował w Państwowej Szkole Sztuk w Sant Jordi w Barcelonie i w Szkole San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Muzeum Prado i chłonie malarstwo Velázquesa, decydując się na odtworzenie Las Meninas według własnego gustu, ze swoim własnym stylem, z żywymi kolorami jak różowy i fosforescencyjny fiolet, które nie pozostawiają wątpliwości co do podkreślenia, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli przyjrzeć się uważnie, w twórczości artysty widoczna jest technika kolażu, którą decyduje się wmurować fragment tkaniny, kartonu, a nawet partytury muzycznej.

W Paryżu rozpoczyna swoją twórczość, którą sam określa mianem „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął wystawianie się w Terrassie w 1968 roku, a następnie w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczyna się od figurywatywnego, śródziemnomorskiego, by później przejść w abstrakcję, by wrócić do figuracji nowoczesnego pojęcia. Uważany jest w końcu za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te trendy nie były mu obce, gdyż w Barcelonie miał okazję zapoznać się z grupą Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka takich wybitnych artystów jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych i bogatych kolorów. Jego twórczość można zdefiniować w jednej słowie: ŻYCIE. Tak więc znakomite dzieła tego katalońskiego malarza charakteryzują się bogatą i gęstą kolorystyką o dużej żywotności, która w połączeniu z różnymi materiałami używanymi jako podkład daje wynik ekspresjonistycznego malarstwa wysokiej jakości barw i wyraźnej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

To, co klasyczne i to, co nowe, zlewają się pod pędzlem Miquela Tornera deSemir. Czas się rozmywa, znika. Linia graniczna między przeszłością a teraźniejszością znika dzięki jego malarstwu, jego sposobowi prowadzenia linii na płótnie. Miquel osiąga to, co niewielu wcześniej osiągnęło: mówić o przeszłości głosem teraźniejszości. Jego głos: jego obrazy. Jego metoda: pasja. Jego dokonanie: całe jego dzieło.

Malarz z Gerony jest pod wpływem starożytnych, Giotta, renesansu włoskiego i poszukiwań nieformalnych malarzy abstrakcyjnych. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie mocno rzemiosło jak koncepcja, próbował być mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na nieustanną pogoń. Interesujący kontrast w twórczości Miquela to sposób przedstawiania postaci, miejsc i sytuacji z dawnych epok, przetworzonych współczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać reguły czasu. Tak bezpośredni jest Miquel Torner de Semir w definiowaniu linii i kształtów, że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, iż mamy do czynienia z płótnem o 2 wymiarach, wydaje się, że malarstwo to raczej suma faktur świata trójwymiarowego.

Niektóre z jego prac mają wyrazisty charakter fabuistyczny, z intensywną i ekspresyjną paletą barw, w kontraście do spokoju i pustego wzroku twarzy, które zapraszają obserwatora do wejścia w otoczenie dzieła i myśl artysty. Jednak Torner de Semir ma własny styl, oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Kobiece postacie mają pałacowe kształty sztuki sakralnej i wyrażają spokój ducha. Postać służy Semiro, aby domagać się porządku i rytmu ludzkich działań.

Według Joana Lluís Montañé, Barceloniego, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, prestiżowy kataloński malarz Torner de Semir, w swoim obszernym dorobku malarskim „interesuje się kompozycją i kolorem, będąc źródłem tworzeń szczególnie dopracowanych, gdzie widać ślad determinacji i kontrastującej palety barw. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje, co stanowi jasne ćwiczenie malarskiego akademizmu, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w niepodrabialnym, plastycznym, osobistym stylu".

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semir: „Malarz wyznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami sylwetki głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, aby wyrazić uczucia. Gdy to możliwe, tworzy obraz w obrazie i próbuje w tle umieścić interpretacje i znaki abstrakcyjne. W ten sposób osiąga pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny jest znacznie bogatszy i atrakcyjniejszy. Ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Kobiece postacie mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój, jaki musi towarzyszyć realizacjom ducha. Postać służy mu do domagania się ładu i rytmu w ludzkich działaniach, jego malarstwo jest etyczne. Łączy z łatwością pozytywne doznania u tych, którzy znają jego twórczość".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, najważzny ślad, mocny, precyzyjny, cięty, kształtuje formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam prezentuje. A potem przychodzi widzenie inaczej, wyobraźnia, marzenia, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera w chromatyzm łączący kolory podstawowe, delikatne odcienie. To styl osobisty, który odkrywa inną rzeczywistość krajobrazu, postaci. Interesująca i przyciągająca praca, która wciąga widza i prowadzi go drogą wyobraźni."

Zgodnie ze swoją wizją prymitywnych, nie martwił się zbyt o swój społeczny przekaz wobec swoich mistrzów; ci bywali czasem anonimowi i pomimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał się w Europie, Ameryce i Japonii, trudno sporządzić wyczerpujące zestawienie jego życiorysu. Obecnie wystawia, na stałe, w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Królewskiego Domu Monety, aby jedno z jego dzieł zostało wydane na znaku pocztowym i wziąć udział w wystawie z okazji XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Królewskiego Domu Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były prezentowane w dużej liczbie miast europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint Paul de Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Gerona, Walencja, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, itd. Poniżej, kilka z jego najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najbardziej znaczące wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Francja.
Galerie Espace. Paris - Beaubourg.
Lions Club. Chartres Doyen - Francja.
Honorowy gość na wystawie Cercle Espanyol. Dreux - Francja.
Salon d’Autome. Clermont Ferrand - Francja.
Grand Prix la Femme et l’Imabonair Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai kulturowy Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris.Francja.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen.Suiza.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Bélgica.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia.
Exposición Conmemorativa do 25 Aniversario da Constituição Española. Madrid.
Sala Constanti Art, Reus. Colectiva de Navidad, 2009-Tarragona.