Victor Hugo - Notre-Dame de Paris - 1831

HUGO, Victor (1802-1885). Notre-Dame de Paris. Paryż: Gosselin, 1831. 4 vol. w-12 (18 x 11 mm).

FIRST IN-12 EDITION, PUBLISHED IN THE YEAR OF THE ORIGINAL EDITION. Pomimo notyfikacji „szóstej edycji” na połowie tytułów, w rzeczywistości jest to druga edycja. Nakład oryginalnej edycji w-8 został podzielony na cztery części. Gosselin, który opublikował edycję w-8 a następnie edycję w-12, kontynuował to numerowanie, stąd zapis „szósta edycja”. Ta edycja w-12 została podzielona na dwa nakłady z notacją „piąta” lub „szósta edycja”; oba, według Clouzota, „są równie bardzo rzadkie”.

***

Rzadka wczesna kolekcja Notre-Dame de Paris Victora Hugo, wydana przez Charlesa Gosselina w Paryżu w 1831 r. (oznaczona jako „szósta edycja”), przedstawiona tutaj jako kompletny zestaw w czterech tomach oprawionych w dwa tomy. Jest to jedna z najwcześniejszych druków powieści, wydana w tym samym roku co oryginalna publikacja, z praktyką Gosselina polegającą na wymienianiu wielu „wydań” odzwierciedlających natychmiastowy sukces komercyjny dzieła.

Tomy mierzą 11 x 18 cm i zawierają cztery ryte frontyspy i autorstwa Tony’ego Johannota (ryty na drewnie przez Porreta), przedstawiające ikoniczne sceny romantyczne takie jak Esmeralda i Quasimodo oraz Dwór Cudów. Książki oprawione w paryską poligłową oprawę pół-skórzaną, z rogami, gładkimi grzbietami ozdobionymi złotymi roślinnymi ornamentami i trójłówkowymi kartami z marmurą. Numeracja stron obejmuje 322, 338, 226 i 288 stron.

Elegancka współczesna, jasnobrązowa oprawa pół-skórzana (nieco przecierkana) w stylu Ledoux, okładki z marmurkowaniem, grzbiety ozdobione, tytuł i numer tomu w wytłaczanym napisie na górze i dole, marginesy z marmurką. Wskazuje na zużycie związane z wiekiem. Przecierki na rogach i krawędziach, drugi tom z rozdarciem o długości 4 cm na górze grzbietu. Główki i wierzchołki grzbietów lekko odłamane, lecz oprawy pozostają solidne i efektownie prezentują się na półce.

Wnętrza w dobrym stanie, z rozproszeniem zbrązowieniem—czasem gęstym na niektórych stronach—typowym dla wczesnofrancuskiego papieru z początku XIX wieku, chociaż tekst pozostaje w pełni czytelny i kompletny bez brakujących stron.

***

Zgodnie z witryną victorhugoressources.paris: „piąta edycja”—w rzeczywistości druga—ogłoszona 9 kwietnia 1831 r.—i fikcyjna 6. edycja. Paryż: Charles Gosselin (drukowana przez Cossona), 1831, 4 vol. w-12.