Ana del Castillo - The big wave XL

Obra Ana Del Castillo Ibarroli capture essencję krajobrazu nadmorskiego z żywą paletą barw. Morze, w intensywnych błękitach i turkusach, kipiące falami rozbijającymi się na brzegu. Eteryczne i świetliste niebo z białymi glazurami, które sugerują wilgotną atmosferę z opadami. Piasek w odcieniach ochry i brązu nadaje ziemski charakter, który równoważy fluidyzm wody i powietrza.
He utilizàdo pigmentos en polvo y acrílicos, con lechadas, paleta y pincelada, un cúmulo de técnicas que resultan en un acabo único.
Dołączony certyfikat autentyczności, wysyłka dzieła ubezpieczona, z numerem nadania i z najwyższą możliwą szybkością.
Ekonomista i artystka multidyscyplinarna (Godella, Walencja. 1963). Jako profesjonalistka jest ekonomistką, zajmuje się handlem online w ostatnich latach, działalność tę odłożyła na bok, aby poświęcić się niemal wyłącznie podróżom, eksperymentowaniu jako malarka i pracy dla różnych agencji międzynarodowych jako fotograf.
Jej początki w fotografii sięgają dzieciństwa; jej prace ukazywały się w dzienniku ABC, w publikacjach Ministerstwa Kultury, w różnych książkach, katalogach i na większościach przystanków autobusowych Castellón, a także w licznych nagrodach i wystawach w Londynie i Madrycie. Jej wykształcenie akademickie to kilka lat nauki u fotografki Tere Arcos.
Odnajduje w Europie, choć globalizacja postępuje w zawrotnym tempie, w każdym kraju i mieście cechy unikalne, które próbuje utrwalić na swoich obrazach, zarówno ludzi spotykanych na ulicy, jak i budynków z różnych epok, czy chwil w dowolnym miejscu.
Jej podróże na Islandię, do Szwajcarii, Ameryki Południowej, Afryki i Norwegii wpływały na nią swoim masywom gór, architekturze i morzom; to kolejny z jej głównych tematów zarówno na polu malarskim, jak i fotograficznym.
Jej zaangażowanie w malarstwo było późniejsze. Rozpoczyna formację artystyczną u artysty Álvaro Romero w latach dziewięćdziesiątych, kontynuuje ją u malarza godellense Germá Llorís, potem u malarza Fernando Jiménez i Lucii Peiró i Lloret, znanej artystki plastycznej. „Na początku nowego stulecia współzałożycielka heterogenicznej grupy artystów o nazwie Equipo-Argo, która obecnie składa się z trzynastu kobiet, działającej w hali przemysłowej w pobliżu miasta Valencia; grupa pozostaje w stałym kontakcie ze sobą oraz z awangardami artystycznymi w różnych dziedzinach. Jednym z celów grupy jest stworzenie i zaprezentowanie jednej lub dwóch wystaw rocznie. Grupa od dawna organizuje wystawy w naszej geografii.
Technicznie do tworzenia swoich obrazów używa pigmentów w proszku, „jej szeroki zakres tonalny jest idealny dla moich obrazów, co zamienia warsztat w swego rodzaju laboratorium naczyń i proszków, w których związki, żywice itp. tworzą chaotyczny wszechświat, w którym czuję się absolutnie spokojna i kreatywna”.
W ostatnich latach jej twórczość artystyczna zaistniała na wystawach, w wyróżnieniach i nagrodach. Wyróżnienia w 2016 roku jako część Equipo-Argo: zbiorowa w Centre d'Art Taller d'Ivars w Benissa (Alicante), majowa wystawa Espai.inf, przestrzeń wystawowa na Uniwersytecie Politechnicznym w Walencji oraz zbiorowa wystawa Sala Virgen de la Fuente (Teruel), zbiorowa w Casa Cultura Rocafort „La Superficie del Círculo”; w 2017 roku, z tym samym kolektywem, Mirada de Dona w sali wystaw La Marina El Puig de Santa María (Valencia), Sala Exposiciones Antiguo Ayuntamiento Bétera (Valencia), Sala Exposiciones Museros (Valencia), Mirada de Dona w Sala Exposiciones La Eliana (Valencia), Paisaje Urbano w Sala Exposiciones Náquera (Valencia); a w 2018 również z Equipo-Argo w Sala Exposiciones Villa Eugenia de Godella (Valencia) z wystawą „Abstractus”, kolektyw w Sala Exposiciones Municipal de Mislata (Valencia) i Sala Exposiciones Biblioteca Dénia (Alicante) z „Abstractus”, oraz kolektyw na Sala Exposiciones Massamagrell (Valencia) z „Black and White”.
Została wybrana do XXXIV Certamen Pintura „Salvador Soria” Vila de Benissa (Alicante), na wystawę Festival D’Arts Quart de Poblet (Valencia), do XIII Premio de pintura Desideri Llombarte w Peñarroya de Tastavins (Teruel) w 2016. W kolejnym roku wybrana przez Fundación Legado Andalusí, jeżdżąc po całym kraju, została finalistką w Premi de Pintura Ciutat de Manises (Valencia), wybrana w Valencia Ciutat Oberta Bienal de las Artes de Valencia. Na 2018 jej dzieło zostało wybrane do serii Dances de Alcalá w nagrodzie fotografii Zrzeszenia Turystycznego Gúdar-Javalambre (Teruel), później zdobywała kolejne edycje i została wybrana do Międzynarodowego Konkursu Sztuki „José Camarón” w Segorbe.
W nagrodach otrzymała w 2014 roku nagrodę Camarón w konkursie Arte Segorbe (Castellón), wystawiała indywidualnie serię Europa w Instantes w fundacji Bancaja Segorbe, w 2016 wygrała Maraton fotograficzny Las Provincias w Dénia (Alicante), wygrała nagrodę Balearia i wyróżnienie w I Nagrodzie Eurostars Hotel Real za fotografię. Została wybrana i wystawiała w sali Entidad Cultural Valenciana El Piló w 2016 i 2023, a wraz z Equipo-Argo przygotowała kolektywne wystąpienie w prestiżowej galerii Godella Villa Eugenia w 2018, które później trafiło do sali wystaw municipalnej w Mislacie.
Po raz kolejny została wybrana z pracą na Konkursie Międzynarodowym Sztuki José Camarón w Segorbe w latach 2020, 2023 i 2024.
Pod koniec 2024 roku zrealizowała wystawę zbiorową w Galerii Ronda w Walencji, a jest reprezentowana również przez Galerię del Sol z siedzibą w Walencji.
Przyznano jej nagrodę fotografii Narodowego Dziedzictwa od rąk księżniczki w Madrycie w grudniu 2024.
Wciąż otrzymuje liczne nagrody za swoje fotografie i obrazy, a w najbliższych miesiącach ma wiele wystaw w całej Hiszpanii.
Według słynnego krytyka LFMM „jej architektoniczne prace przekraczają plan fotograficzny, zyskując surrealistyczny punkt, który nadaje im niewątpliwą wartość”.
Patxi Guerrero Carot (Profesor Uniwersytetu Jaime I) publikowany w różnych mediach.
Wydanie
Unikatowe