Piet van der Hem (1885 - 1961) - De veiling

Piet van der Hem urodził się 9 września 1885 roku w fryskim miasteczku Wirdum. On i jego brat stracili oboje rodziców w młodym wieku, po czym zostali wychowani przez wuja i ciotkę w Leeuwarden. Van der Hem ukończył tam w 1903 roku H.B.S., gdzie wyróżniał się w rysunku. Jego nauczyciel rysunku Hans Bubberman namówił go, by uzyskać średnie świadectwo z rysunku w Kunstnijverheidsschool w Amsterdamie. We wrześniu 1903 roku Van der Hem osiedlił się w stolicy, by urzeczywistnić swoją ambicję artysty. Studia wydały mu się dość mało mistrzowskie, lecz ukończył je. W październiku 1904 r. przystąpił do egzaminu wstępnego do Rijksakademie van Beeldende Kunsten, gdzie w latach 1905–1907 odbywał zajęcia dzienne.

W tych latach studiów Van der Hem poznał kilku dobrych przyjaciół, w tym artystów François Hoogerwaard i Bon Ingen-Housz. Wraz z nimi wyruszył w 1907 roku do Paryża, gdzie zajął prosty atelier w artystycznej dzielnicy Montmartre. Jego zainteresowania koncentrowały się przede wszystkim na rysowaniu i malowaniu ludzi z nowoczesnego życia ulicznego i towarzyskiego: artyści cyrkowi, klauni, tancerze i wystrojone kobiety i mężczyźni z rozrywkowego nocnego życia. Dołączył tym samym do tematyki prac starszych artystów, takich jak Henri de Toulouse-Lautrec oraz holenderscy twórcy Kees van Dongen i Jan Sluijters, którzy wcześniej pracowali w Paryżu.

Po półtora roku wrócił Van der Hem do Amsterdamu, gdzie dopracował swoje paryskie studia. W 1909 roku zadebiutował na wystawie Stowarzyszenia Artystów Sint Lucas. Odniesione wówczas innowacyjne prace amsterdamskich luministów Sluijtersa, Leona Gestela i Pieta Mondriaana z jaskrawej kolorystyki i luźnych pociągnięć pędzla były również widoczne. Było to inspirujące otoczenie, a od tego roku Van der Hem malował także przez pewien czas w umiarkowanym luministycznym stylu. Ilustratywnym przykładem jest obraz Moulin Rouge, zbudowany z wielu drobnych pasków, ostrych akcentów kolorystycznych i sferycznych efektów świetlnych [nr fot. b]. W Amsterdamie Van der Hem interesował się nie tylko eleganckimi scenami z świata haute couture i demi-monde, ale także ludźmi z dzielnic robotniczych. Podobnie jak w Paryżu, jego zainteresowania koncentrowały się na ukazaniu ludzi w żywych i anegdotycznych scenach. Hartjesdag in de Jordaan (Dzień serca na Jordanie) jest doskonałym przykładem tego [nr fot. c]. Podczas licznych podróży, które odbył w latach 1910–1914 do Rzymu, Paryża, Moskwy, Sankt Petersburga i Madrytu, również utrwalił miejscową ludność w charakterystyczny sposób.

W 1918 roku Van der Hem przeprowadził się do dużego domu na Johan van Oldebarneveltlaan w Scheveningen. Od tego momentu skupił się głównie na malowaniu wiernych portretów na zamówienie zamożnych Amerykanów i Holendrów. Zyskał tym samym sławę jako portrecista towarzyskiego świata, dzięki grupowemu portretowi Het kabinet Cort van der Linden 1913–1918 (1922) oraz statieportretowi rodziny królewskiej (1925/1926).

Oprócz malarstwa Van der Hem do 1945 roku wykonał także wiele ilustracji książkowych, plakatów, tablic reklamowych i politycznych karykatur na zlecenie. Najbardziej znane są prace polityczne, które tworzył dla De Nieuwe Amsterdammer (1914–1918), De Haagsche Post (1920–1935) i De Haagsche Courant (1941).14 [Zdjęcie d] Van der Hem zmarł w 1961 roku w wieku 75 lat. Jego prace znajdują się m.in. w kolekcjach Drents Museum, Singer Laren, Stedelijk Museum Amsterdam i Rijksmuseum.