Ronak Moshiri - Metaphysical presence

Perski/kanadyjski malarz urodzony w Teheranie, obecnie mieszkający we Florencji, Włochy. Stały artysta w galerii – Bolonia. Artysta nagradzany w krajowych i międzynarodowych konkursach, prace publikowane w ważnych włoskich czasopismach (takich jak recenzje i artykuły w krajowych gazetach, katalog della arte moderna vol 50, 53,54,55) i perskich katalogach.

Moje dzieła czerpią przede wszystkim inspirację z dawnej perskiej poezji. Są bardzo ekspresyjne i noszą w sobie orientalistyczny charakter sztuki.

Moje oryginalne prace najczęściej tworzone są z akrylu, oleju i mieszanych mediów. Akryl znacznie pomaga w uzyskaniu faktury, której używam. Czasami mieszam go z olejem dla jego jasności.

Jestem artystą i uważam siebie za opowiadacza historii. Jestem mostem do perskiej tradycji w całkowicie współczesny sposób. Chcę zachować jej liryczną głębię i introspektywną zdolność.

Uważam badania artystyczne za analizę introspektywną. Kiedy maluję, postacie wychodzą na powierzchnię niczym ze mistycznej wizji.

Piękno objawia się w symbolicznych kształtach. Znajdują miejsce na płótnie i przypominają widzowi o znaczeniu uczuć.

Obraz emanuje zmysowością, tajemniczością i napięciem. Czuję go jednocześnie jako intymny i surrealistyczny, zapraszający widzów do prywatnego, sennie‑jakiegoś świata. Wzajemne oddziaływanie odważnych kolorów, faktur i symbolicznych elementów tworzy poczucie emocjonalnej złożoności, gdzie pożądanie i introspekcja współistnieją. Mierzy się w kierunku współczesnego ekspresjonizmu, z wyraźnymi podtekstami emocjonalnymi. Leżąca poza ramę poza pozycja odwołuje się do klasycznych przedstawień Wenus lub odalisek, lecz przedstawione tutaj w surowy, niemal prymitywny sposób. Czerwone kropki symbolizują pasję, witalność lub kruchość, podczas gdy zielony, bezkształtny kształt nad jej głową może sugerować wewnętrzne myśli lub metafizyczną obecność. Zastosowanie kontrastowych stref kolorów (niebieski i kremowy) sugeruje dualizmy: noc/dzień, ciało/duch, świadome/nieświadome. Gruba pociągnięcia pędzla i wyraźne kontury podkreślają fizyczność ciała, podczas gdy sny i metafory nadają mu psychologiczną głębię.