Peter Klashorst (1957) - Slapende vrouw

Leżąca kobieta, z zamkniętymi oczami i dłonią luźno złożoną pod twarzą, prawie wypełnia cały obraz.

Klashorst uchwyca ją swoim charakterystycznym, szybkim i ekspresyjnym stylem: szerokie, czarne pociągnięcia pędzla prowadzą sylwetkę, rysy twarzy i fałdy jej ciała z pewnego rodzaju kaligraficznej żądzy.

Kontury są surowe i spontaniczne, jakby obraz został ułożony jednym tchnieniem, i to właśnie w tym tkwi siła – spoczywający spokój osoby leżącej stoi w pięknym kontraście do nerwowego, pospieszonego prowadzenia linii. Paleta kolorów jest miękka i chłodna: plamy pasteloworóżowe, miętowozielone i szaro-niebieskie płyną po płótnie, nadając dziełu marzycielski, niemal podwodny klimat. Na tle przebijają się duże, półwymazane litery, prześwitujące przez farbę – fragmenty jak „ic”, „M” i „soft” – ukłon w stronę obrazów ulicznych i reklamowych, które Klashorst chętnie wplata w swoją twórczość.

Stawiają intymną, kruchą postać w surowszym, współczesnym kontekście. Rezultat jest typowy Klashorst: jednocześnie delikatny i brutalny, ulotny i monumentalny. Spoczywające ciało, uwięzione między delikatnością a prowokacją, śniące pośród chaosu słów i barw. Linkiem dolnym lewy podpis, prawym górnym datacja.