Carl Spitzweg (1808-1885), after - Povero poeta

Da Carl Spitzweg

Carl Spitzweg, urodzony w Unterpfaffenhofen w 1808 roku i zmarły w Monachium w 1885 roku, był jednym z czołowych niemieckich malarzy XIX wieku, znanym przede wszystkim z scenek rodzajowych osadzonych w zamkniętych wnętrzach, poddaszach, bibliotekach i małych, codziennych przestrzeniach. Jego malarstwo, związane z klimatem Biedermeier, obserwuje z ironia i subtelnością świat uczonych, poetów, ekscentryków i wycofanych postaci społeczeństwa burżuazyjnego.
Wśród jego najsłynniejszych dzieł znajduje się Obraz „Biedny poeta”, namalowany w 1839 roku i przechowywany w Neue Pinakothek w Monachium. Wizerunek poety leżącego w skromnym pokoju, otoczonego książkami i prostymi przedmiotami, stał się jedną z najbardziej znanych przedstawień romantycznego poety biednego, samotnego i zatopionego w własnej wyobraźni.

OPIS
Rating from Carl Spitzweg – Biedny poeta
Oliwa na płótnie
Podpis w prawym dolnym rogu, podpis trudny do odczytania
Datowano na 1895 rok
Wymiary dzieła: 25 x 32 cm
Wymiary z ramą: 40 x 46 cm

Dzieło nawiązuje do słynnego obrazu „Biedny poeta” Carla Spitzweg, przechowywanego w Neue Pinakothek w Monachium. Scena przedstawia poetę wewnątrz małego, poddaszowego pokoju, leżącego na prowizorycznym posłaniu, otoczonego książkami, kartkami i kilkoma domowymi przedmiotami. Nad nim otwarta parasolka staje się jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów kompozycji, ironiczny i jednocześnie poetycki detal nawiązujący do kruchości otoczenia.
Kopia wiernie odtwarza intymną atmosferę oryginału, kładąc nacisk na kontrast między materialnym ubóstwem pokoju a wewnętrznym wymiarem postaci. Poeta, wyizolowany od świata zewnętrznego, zdaje się pogrążony we własnych myślach, w scenie łączącej melancholię, humor i obserwację codzienności.
Pod względem malarskim płótno ukazuje drobiazgową i opisową warstwę, spójną z gustem kopii z XIX wieku od słynnych modeli. Odcienie brązowe, szare i błękitne przyczyniają się do zbudowania cichego wnętrza, podczas gdy detale przedmiotów — książki, kapelusz, piec, okno i belki stropu — zachowują narracyjny charakter kompozycji.
Datowane na 1895 rok i podpisane w prawym dolnym rogu podpisem wciąż nie do końca odczytywalnym, dzieło świadczy o popularności wzorca Spitzwega w malarstwie europejskim pod koniec XIX wieku, kiedy jego sceny rodzajowe były szczególnie cenione za umiejętność łączenia opowieści, ironii i uczucia.

KONSTRUKTORIA OŚWIADCZENIA
Ogólny stan dobry, zgodny z wiekiem dzieła. Powierzchnia malarska czytelna, z naturalnym, rozsianym skazem sieci kruszeń i oznakami czasu zgodnymi z datą. Ramka obecna.
Wysyłka śledzona i ubezpieczona z odpowiednim opakowaniem.