Viktor Ivanovyč Kovtun (1958) - Natura Morta con Girasoli

AUTORE

Viktor Ivanovyč Kovtun (1958) to ukraiński malarz. Urodzony w wiosce Mezyn w obwodzie Chernihiw, jest jedną z najbardziej autorytatywnych i reprezentatywnych postaci współczesnego ukraińskiego świata sztuki. Jego solidne wykształcenie akademickie odbyło się w Institucie Sztuki i Projektowania w Charkowie, gdzie ukończył studia w 1984 roku pod kierunkiem wybitnych mistrzów, takich jak Adolf Konstantynopolsky i Oleksandr Khmelnytsky. Głęboko zakorzeniony w scenie kulturalnej Charkowa, Kovtun z czasem stał się istotną postacią instytucjonalną, pełniąc funkcję prezesa lokalnego oddziału Związku Artystów Ukrainy i otrzymując prestiżowy tytuł „Ludowy Artysta” w 2002 roku za niezwykły wkład artystyczny.

Jego styl charakteryzuje się żywym i materialnym realizmem, często inspirowanym impresjonistyczną wrażliwością, która preferuje studium światła naturalnego i koloru. Kovtun jest szczególnie znany z lirznych pejzaży i martwych natur, takich jak słoneczniki, temat, który interpretuje nie tylko jako ćwiczenie techniczne, lecz jako symbol tożsamości i ukraińskiej ziemi. Jego zdolność łączenia rygoru szkoły akademickiej z dynamicznym i nowoczesnym pociągnięciem pędzla pozwoliła mu w 2010 roku zdobyć Narodową Nagrodę Tarasa Szewczenki, najwyższe państwowe odznaczenie kulturalne Ukrainy, umacniając jego sławę poza granicami kraju.

Dzieła Kovtuna były bohaterami licznych wystaw indywidualnych i zbiorowych w Europie, Stanach Zjednoczonych i Azji, a dzisiaj stanowią stały element prestiżowych instytucji publicznych, w tym Narodowego Muzeum Sztuki Ukrainy w Kijowie, Muzeum Sztuki w Charkowie i w wielu galeriach w Niemczech i Słowacji.

OPIS

"Martwa natura z słonecznikami", olej na płótnie, 75×90 cm, 1991, podpis w prawym dolnym rogu. Na odwrocie autograf autora z podpisem, datą, tytułem i innymi informacjami o obrazie.

W centrum wyraźnie wyróżnia się duży kosz z wikliny z górnym uchwytem i kawałkiem stacjonowanej w kratę tkaniny owiniętej wokół niego. Na dole, zajmującą dużą część sceny, znajdują się duże ścięte kwiaty słoneczników. Scena uzupełniona jest porozrzucanym owocem: czerwonymi jabłkami o żywym odcieniu oraz na pierwszym planie jabłkiem lub gruszką o złocistych i ochrowych tonacjach. „Słoneczniki” z tytułu nie przedstawione są w pełnym rozkwicie, lecz zebrane i lekko wysuszone. Tło składa się z mas koloryzacyjnych tworzonych przez materialne pociągnięcia pędzla w brązach, przetykanych sporadycznymi czerwonymi smugami i jasnobrązowym kolorem tkanin.

Kompozycja charakteryzuje się nagromadzeniem materiałowym, gdzie przedmioty nachodzą na siebie w skondensowanej przestrzeni. Pociągnięcie pędzla jest żywiołowe i teksturowane, masywnie zacierająca farba nadaje formom solidną fakturę, od wikliny po błyszczące owoce i wysuszone, szorstkie słoneczniki. Gry kolorów są mroczne i głębokie, z dominacją ciemnych odcieni brązu, czerni i ciemnoochrowych tonów, które podkreślają nieliczne błyski koloru: żywe czerwienie jabłek, stare złoto i ochra owoców i wysuszonych słoneczników, oraz kolory tkaniny w paski. Światło jest ostre i bezpośrednie, niemal karawaggowe, z kontrastem światła wyłaniającym się z cieni.

Dzieło, datowane na 1991 rok, rok ukraińskiej niepodległości, doskonale wpisuje się w dojrzałą twórczość Artysty. Wybór wysuszonych słoneczników i ponura gama kolorystyczna oferuje refleksyjną interpretację tematu, odchodzącą od klasycznych, jasnych i radosnych przedstawień. Zgodnie z jego poetyką „żywego i materialnego realizmu”, Kovtun przekształca samą strukturę malarską w element narracyjny, przywołując ziemię i tożsamość w stanie przejściowym. Wysłone wysuszone słoneczniki, będące symbolami ukraińskiej ziemi, stają się świadectwem momentu historycznego zmian i pamięci. Obraz o mocnej kompozycji i imponującym wpływie.

CONDITION REPORT

Doskonale zachowany. Obraz w doskonałym stanie w każdej partii z żywą i wyraźną kolorystyką i pociągnięciem pędzla.

Wysyłka śledzona i ubezpieczona, z odpowiednimi zabezpieczeniami."