Jacques Halbert (1955) - Cerises sur fond bleu






Magister historii sztuki z praktyką w Sotheby’s i 15 lat doświadczenia.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 136909
Doskonała ocena na Trustpilot.
Cerises sur fond bleu, gouache na papierze Jacquesa Halberta (urodzony 1955), Francja, okres 1970–1980, Pop Art, oryginalne wydanie, 24,5 × 33 cm, doskonały stan, niepodpisane.
Opis od sprzedawcy
Jacques Halbert (urodzony w 1955 roku)
Wiśnie na tle niebieskim
Gwasz na papierze
24,5 x 33 cm
Jacques Halbert urodził się w 1955 roku w Bourgueil.
Mieszka i pracuje w Candes Saint Martin w Dolinie Loary.
Pierwsze lata
a Studia w Państwowej Szkole Sztuk Pięknych w Bourges, Jacques Halbert maluje swoje pierwsze wiśnie w przestrzeni publicznej na płocie o długości ponad 40 metrów. W tym samym roku bardzo regularnie udaje się do Paryża, by spotkać się ze sceną artystyczną. Ubrany w fartuch kucharski, poznaje się podczas wernisaży, sprzedając małe płótna i tarty wiśniowe w koszyku, który nosi w talii. Ta postawa pozwala mu zbliżyć się do wielu artystów (Ben Vautier, Raymond Hains, Andre Cadere, Catherine i Jacques Pineau itd.) i zostać zaproszonym na FIAC w 1976 roku. Z tej okazji Jacques Halbert tworzy Galerię Wiśnia, triportero przekształcony w galerię ambulantną.
Lata w Ameryce
W 1978 roku Jacques Halbert po raz pierwszy jedzie do USA, zaproszony do udziału w targach w Waszyngtonie. Podczas pobytu odkrywa Nowy Jork i spotyka artystę Jean Dupuy, który pomaga mu osiedlić się tam. Jean Dupuy wprowadza go w całą scenę awangardowej sztuki, z członkami Fluxus i wschodzącymi artystami takimi jak Keith Haring. Jacques Halbert bierze udział w licznych performansach i przeżywa ostatnie lata La Collective Consciouness. Wystawia się u nowojorskich galerzystów Gracie Mansion i Emily Harvey. W 1985 roku, na wzór FOOD Gordona Matta-Clarka i Eat Art Galerie Daniela Spoerri, Jacques Halbert otwiera i kieruje przez 5 lat The Art Café w East Village. W 1990 roku opuszcza Nowy Jork, by skupić się wyłącznie na swojej twórczości. Przez pierwsze lata mieszka na Florydzie, potem w Los Angeles, doświadczając obu wybrzeży USA. W 1999 roku, po powrocie do Nowego Jorku, otwiera Magnifik Gallery w Williamsburg, kontynuując pracę, która trafia na wystawy w USA i Europie.
Powrót do Francji
Kilka miesięcy po 11 września 2001 roku Jacques Halbert opuszcza Nowy Jork i osiedla się w Candes-Saint-Martin w Touraine. Od ponad 20 lat jego prace gości na wystawach i retrospektywach w instytucjach artystycznych: Creux de l’Enfer w Thiers, Centre de Création Contemporaine w Tours, Chapelle de Genneteil w Château-Gontier, itp. — w tym ostatnia w 2020 roku w zamku Montsoreau—Musée d’art contemporain. Dzieła Jacquesa Halberta znajdują się również w zbiorach publicznych, takich jak Centre National des Arts Plastiques, Musée d’art de Nantes, Emily Harvey Foundation w Nowym Jorku, Artothèques w Caen i Angers, FRAC Auvergne, …
Od ponad 45 lat wiśnia jest motywem powtarzającym się w jego twórczości, a dwie wytyczające go linie to malarstwo i performance.
W 2021 roku zamek Montsoreau—Musée d’art contemporain wydał „Self-Portrait” (Autopo/portret), książkę, w której ponad trzydzieści artystów, krytyków i historyków sztuki kreśli portret artysty (Daniel Dezeuze, ORLAN, Ben Vautier, Mathieu Mercier, Fabrice Hyber, Claire Chevrier, Patrick Tosani, Olivier Mosset, …).
Jacques Halbert (urodzony w 1955 roku)
Wiśnie na tle niebieskim
Gwasz na papierze
24,5 x 33 cm
Jacques Halbert urodził się w 1955 roku w Bourgueil.
Mieszka i pracuje w Candes Saint Martin w Dolinie Loary.
Pierwsze lata
a Studia w Państwowej Szkole Sztuk Pięknych w Bourges, Jacques Halbert maluje swoje pierwsze wiśnie w przestrzeni publicznej na płocie o długości ponad 40 metrów. W tym samym roku bardzo regularnie udaje się do Paryża, by spotkać się ze sceną artystyczną. Ubrany w fartuch kucharski, poznaje się podczas wernisaży, sprzedając małe płótna i tarty wiśniowe w koszyku, który nosi w talii. Ta postawa pozwala mu zbliżyć się do wielu artystów (Ben Vautier, Raymond Hains, Andre Cadere, Catherine i Jacques Pineau itd.) i zostać zaproszonym na FIAC w 1976 roku. Z tej okazji Jacques Halbert tworzy Galerię Wiśnia, triportero przekształcony w galerię ambulantną.
Lata w Ameryce
W 1978 roku Jacques Halbert po raz pierwszy jedzie do USA, zaproszony do udziału w targach w Waszyngtonie. Podczas pobytu odkrywa Nowy Jork i spotyka artystę Jean Dupuy, który pomaga mu osiedlić się tam. Jean Dupuy wprowadza go w całą scenę awangardowej sztuki, z członkami Fluxus i wschodzącymi artystami takimi jak Keith Haring. Jacques Halbert bierze udział w licznych performansach i przeżywa ostatnie lata La Collective Consciouness. Wystawia się u nowojorskich galerzystów Gracie Mansion i Emily Harvey. W 1985 roku, na wzór FOOD Gordona Matta-Clarka i Eat Art Galerie Daniela Spoerri, Jacques Halbert otwiera i kieruje przez 5 lat The Art Café w East Village. W 1990 roku opuszcza Nowy Jork, by skupić się wyłącznie na swojej twórczości. Przez pierwsze lata mieszka na Florydzie, potem w Los Angeles, doświadczając obu wybrzeży USA. W 1999 roku, po powrocie do Nowego Jorku, otwiera Magnifik Gallery w Williamsburg, kontynuując pracę, która trafia na wystawy w USA i Europie.
Powrót do Francji
Kilka miesięcy po 11 września 2001 roku Jacques Halbert opuszcza Nowy Jork i osiedla się w Candes-Saint-Martin w Touraine. Od ponad 20 lat jego prace gości na wystawach i retrospektywach w instytucjach artystycznych: Creux de l’Enfer w Thiers, Centre de Création Contemporaine w Tours, Chapelle de Genneteil w Château-Gontier, itp. — w tym ostatnia w 2020 roku w zamku Montsoreau—Musée d’art contemporain. Dzieła Jacquesa Halberta znajdują się również w zbiorach publicznych, takich jak Centre National des Arts Plastiques, Musée d’art de Nantes, Emily Harvey Foundation w Nowym Jorku, Artothèques w Caen i Angers, FRAC Auvergne, …
Od ponad 45 lat wiśnia jest motywem powtarzającym się w jego twórczości, a dwie wytyczające go linie to malarstwo i performance.
W 2021 roku zamek Montsoreau—Musée d’art contemporain wydał „Self-Portrait” (Autopo/portret), książkę, w której ponad trzydzieści artystów, krytyków i historyków sztuki kreśli portret artysty (Daniel Dezeuze, ORLAN, Ben Vautier, Mathieu Mercier, Fabrice Hyber, Claire Chevrier, Patrick Tosani, Olivier Mosset, …).
