Albert André (1869 -1954) - Landschap

Technika: olejne malarstwo na panelu
Całkowite wymiary: 27 x 33 cm
Format obrazu / format panelu: 20 x 24 cm
Stan: w dobrym stanie.
Rama: w oryginalnej oprawie
Podpis: w prawym dolnym rogu.
Pochodzenie: kolekcja Jacob Gelt Dekker

Albert André
Lyon, 1869 – Laudun, 1954
Albert André urodził się w Lyonie, gdzie jego ojciec prowadził fabrykę cylindrów jedwabnych. Studiował w Liceum w Lyonie i spędzał wakacje w Laudun (Gard).
Około 1885 zajął się rysunkiem i pracował nad projektami dla przemysłu jedwabniczego.
Z powodu braku entuzjazmu do tej działalności rodzina zgodziła się wysłać go do Paryża, aby poważnie zajął się studiami malarskimi.
Przeprowadził się do Paryża prawdopodobnie około 1889 roku i uczęszczał do Académie Julian, gdzie spotkał m.in. Paula Ransona (członka grupy Nabi) i Valtata.
W 1894 roku po raz pierwszy wziął udział w Salon des Indépendants.
Zauważył go Renoir, który polecił go Durand-Ruel, swojemu przyszłemu dealerowi.
To oznaczało początek jego kariery artysty.
W kolejnych latach brał udział razem z Toulouse’em‑Lautrecem w projektowaniu scenografii do Chariot de Terre Cuite (awangardowa sztuka wystawiana w Théâtre de L'Ouvre).
Z Mauricem Denisem, Bonnardem i Vuillardem (wszyscy członkowie grupy Nabi), wystawiał prace w Bing's, ważnym japońskim dealerze sztuki i wynalazcy stylu secesyjnego.
Jego talent został rozpoznany po pierwszej wystawie osobistej w Durand-Ruel w 1904 roku, a następnie nastąpiły liczne wystawy i zlecenia.
Pojawił się obok Monet, Cézanne’a, Renoira, Pissarra w wystawie zatytułowanej Natures Mortes (Durand-Ruel 1908), zlecono mu duży panel dekoracyjny na francuski pawilon na Wystawie Światowej w Turynie, a wybrano go do obchodów Interpretation du Midi na Salonie La Libre Esthétique w Brukseli (1913), podczas gdy jego pierwsza wystawa osobista w Nowym Jorku (Durand-Ruel 1912) odniosła ogromny sukces.
Nastąpiła wojna i demobilizacja w 1917 roku, po czym przeniósł się do Endoume koło Marsylii, gdzie artysta, na nowo odkrywając radość malowania, stworzył jedne z najpiękniejszych dzieł (Dzień rozejmu, Spacer w Endoume, Taras nad Morzem).
Był autorem biografii Renoira — a później Moneta — oraz portretów swoich późniejszych lat, które malował w niezwykle wiernych scenach.
Otoczony przez przyjaciół takich jak Julie Manet, Pierre Renoir, Marquet i Paul Signac, swoje życie spędzał między Paryżem, pracą malarza i sekretarza Salonu Automne, a także długimi pobytami w Laudun (był kustoszem Muzeum w Bagnols-sur-Sèze), gdzie wycofał się podczas II wojny światowej.
Stopniowo jasna paleta jego wczesnych lat stawała się łagodniejsza. Jednak Albert André pozostał wierny sobie, swojemu poczuciu intymności, swoim przytłumionym wnętrzom, znajomym przedmiotom, kwiatom, wazonom, meblom, lustom, otwartym oknom w Laudun, gdzie „znajdował krajobrazy na wyciągnięcie ręki, kwiaty w swoim ogrodzie i swoich modeli wśród przyjaciół” (G. Mermillon).
Evelyne Yeatman-Eiffel