Anton Kaestner - #435 - S - " Skyline ".

#435 - S - "Skyline".
]
Piece unik, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z paryskiego atelier.

Akril spray na pleksi akrylowej o grubości 3 mm.
To dzieło nie jest nadrukiem. Jest to oryginalna praca namalowana w kilku warstwach farby i/lub sprayu, której błyszczący efekt „glossy”, zbliżony do nałożenia żywicy, jest unikatowy.

Wymiary: 12,6" x 9,1" x 0,12" / 32 x 23 x 0,3 cm bez ramy.
Obraz dostarczany bez ramy.
Ramka wysokiej jakości marki niemieckiej Nielsen, aluminium, referencja 34 (w calach 0,23 x 1,38 / 0,6 x 3,5 cm) rekomendowana i dostępna przy wysyłce za dodatkowe 70€.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor, mieszkający w Paryżu. Jego prace są eksponowane w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wyboru prac na www.antonkaestner.com.

Następna wystawa indywidualna – Genewa, styczeń 2027.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i kulturowego bogactwa mojego kraju. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, którego wpływ zasiał ziarno tego, co ostatecznie stało się moją życiową pasją.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi acrylicami w notesach A4, a później A3. Początkowo przyciągała mnie malarka niefiguratywna i abstrakcyjny ekspresjonizm. Z czasem, choć uważam się za ateistę, wykształciłem także sympatię do duchowych materiałów, które rezonowały z moim poszukiwaniem ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego stania się artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zabierała mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły moje spojrzenie, odsłaniając szeroki wachlarz wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zanurzałem się w lokalnych scenach artystycznych i angażowałem się w kreatywną energię każdego miejsca.
Pomimo skupienia na karierze biznesowej sztuka zawsze była częścią mnie, cicho wrującą pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się formą sekretnej medytacji dla mnie — sposobem na oderwanie się od świata i skupienie na swoim wnętrzu.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, w której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać autentyczne doświadczenia. Przez moją sztukę zawsze miałem nadzieję, że ofiaruję innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po zakończeniu kariery biznesowej, w pełni poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i zacząłem całkowicie poświęcać się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem moją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zdziwieniu, moje prace szybko zyskały uznanie, znajdując dom w prywatnych kolekcjach w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Krótkie CV artystyczne

Moja pierwsza wystawa solo, „Échos”, która odbyła się w Paryżu pod koniec 2024 roku, zaprezentowała odrębne podejście do sztuki, z dala od tradycyjnych technik malarskich: maluję farbami akrylowymi, metalicznymi pigmentami i sprayami na tylnej stronie recyklingowanego, wytłaczanego plexiglasu, lekka, gładka, błyszcząca i czasem krucha powierzchnia.
Ten proces uniemożliwia mi postrzeganie pracy w trakcie jej tworzenia. Nie mam wizualnego feedbacku ani kontroli w trakcie procesu — co sobie cenię. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — wszystko, co prowadzi do skrócenia myślenia — aby kierować wynikiem, warstwami i efektami lustra, które tworzę, i zostawić miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie ostatecznie eksponowane. To podejście, które rezonuje z procesem objawienia / utrwalenia fotografii, jest wyzwaniem i uwalnia. Wartości kompozycji są wzbogacane przez warstwy i przejrzystości, lecz nadają każdemu dziełu cechę „ascetyczną”: jestem zadowolony, gdy rozpoznaję „nieprzydatne konieczności”, czyli to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Utrzymuję moje podejście celowo proste. Ani „emocja”, ani „teoretyczna koncepcja”, ale doświadczenie bycia. Ani „szybkie konsumowanie”, ani „intelektualizowanie / intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych historii; moje sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak ująłby to francuski mistrz SF Alain Damasio.
Chociaż moja praca czasem może przywodzić na myśl przejrzystość i blask witraży, pozostaje prawie całkowicie abstrakcyjna. Co więcej, plexiglass nadaje malarstwu iskrzącą się skórkę, dzięki której można dostrzec swoją własną sylwetkę, inną dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, także brakujących elementów, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami z bliska” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych, introspekcyjnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi i chcę pozostać skromny co do tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w nieustannym zadawaniu pytań i rozwoju. Każde nowe tworzenie to konfrontacja z moimi ograniczeniami, która zmusza mnie do doskonalenia umiejętności i pogłębiania tego, co mogę osiągnąć. Malarstwo jest dla mnie codziennym rzemiosłem, eksploracją, sposobem na wywoływanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję do widzenia.”

Anton Kaestner