Aldo Aldi (XX) - Entro Terra Ligure






Magister innowacji i organizacji kultury i sztuki, dziesięć lat doświadczenia w sztuce włoskiej.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 136909
Doskonała ocena na Trustpilot.
Aldo Aldi, Entro Terra Ligure, obraz olejny, Oryginał, 1977, pejzaż, wielobarwny z zielenią i błękitem, 30 × 40 cm, dobry stan, sprzedawany z ramą, pochodzenie Włochy.
Opis od sprzedawcy
Biografie i ścieżka artystyczna Aldo Aldi
Aldo Aldi urodził się w Genui w 1904 roku i zmarł w 1984 roku w Castiglione dei Pepoli, w prowincji Bologna. Po uzyskaniu dyplomu w Szkole Szwajcarskiej Ekonomii i Handlu podjął karierę artystyczną, kształcąc się pod kierunkiem mistrzów Anton Giulio Santagata i Giuseppe Cominetti.
W latach trzydziestych połączył aktywność malarską z teatrem: w latach 1933–1935 napisał kilka sztuk, zajmując się także scenografią. Właśnie scenografia stała się dla niego obszarem centralnym, któremu poświęcił się aż do 1950 roku, współpracując z Piccolo Teatro di Genova.
Od lat pięćdziesiątych wybrał koncentrację wyłącznie na malarstwie, prowadząc działalność z ciągłością i rygorem przez ponad pięćdziesiąt lat. Pomimo długiej i intensywnej twórczości Aldi pozostawał zawsze powściągliwy, celowo unikając częstych wystaw publicznych. Jego pierwsza indywidualna wystawa miała miejsce dopiero w 1974 roku.
Od tego momentu jego prace zyskały rosnące uznanie krytyków, z sygnalizacjami o znaczeniu, zaproszeniami do nagród, udziałem w wystawach zbiorowych i przeglądach, a także licznymi pochwałami również w sferze międzynarodowej. Jego prace weszły do kolekcji publicznych i prywatnych, zarówno we Włoszech, jak i za granicą, oraz instytucji państwowych.
W trakcie swojej kariery był członkiem prestiżowych instytucji i akademii artystycznych, między innymi: Accademia Tiberina w Rzymie, Accademia di San Marco w Neapolu, Accademia Universale Marconi w Rzymie, Accademia Italia A. Magno we Florencji, Accademia d’Arte Contemporanea w Rzymie, Università delle Arti w Bolonii oraz International Academy of Sciences and Arts w San Mateo w Kalifornii (USA).
⸻
Presenze bibliografiche e critiche
Dzieło Aldo Aldi jest szeroko udokumentowane w licznych publikacjach, annales, katalogach i przeglądach poświęconych sztuce współczesnej włoskiej i europejskiej. Do najważniejszych należą:
• Poscial i malarstwo współczesne – Il Quadrato, Mediolan (1974)
• Katalog Narodowy Bolaffi Sztuki Współczesnej nr 11, Turyn (1975)
• Bolaffi Arte, Turyn (1976–1978)
• Przewodnik Regionalny Bolaffi Artyści Włoscy – Liguria, Turyn (1977)
• Rocznik Comanducci – Przegląd Sztuki nr 3, 5, 9, 11, Mediolan (1976, 1978, 1982, 1984)
• Lata ’60 i ’70 Sztuki Włoskiej, tom VI, Piacenza (1975–1976)
• Linie figuratywne, Ankona (1975)
• Kwadreria Współczesna, Mediolan (1975)
• La Zattera, Viareggio (1974)
• L’Elite, Varese (1977)
• Przewodnik po Sztuce Włoskiej, Ankona (1977)
• Arte e Stampa Liguria, Genova (1977)
• Emilia e Romagna (1978)
• Rassegna Toscana, Livorno (1977–1978)
• Annuario Arte Base nr 2, Turyn (1977–1978)
• Primi Piani, Bologna (1980)
• Dizionario degli Artisti Europei Contemporanei, Roma (1980)
• I Maestri della Pittura Contemporanea, Mediolan (1981)
• Italia Turistica, Padwa (1981)
• Arte – Conoscere gli Artisti, Mediolan (1980)
• Vernice nr 1–2, Wenecja (1981)
• Vademecum dell’Arte, Firenze (1981–1982)
• Pan Arte, Bologna (1982–1984)
• Arte Italiana Contemporanea, Firenze (1983)
Biografie i ścieżka artystyczna Aldo Aldi
Aldo Aldi urodził się w Genui w 1904 roku i zmarł w 1984 roku w Castiglione dei Pepoli, w prowincji Bologna. Po uzyskaniu dyplomu w Szkole Szwajcarskiej Ekonomii i Handlu podjął karierę artystyczną, kształcąc się pod kierunkiem mistrzów Anton Giulio Santagata i Giuseppe Cominetti.
W latach trzydziestych połączył aktywność malarską z teatrem: w latach 1933–1935 napisał kilka sztuk, zajmując się także scenografią. Właśnie scenografia stała się dla niego obszarem centralnym, któremu poświęcił się aż do 1950 roku, współpracując z Piccolo Teatro di Genova.
Od lat pięćdziesiątych wybrał koncentrację wyłącznie na malarstwie, prowadząc działalność z ciągłością i rygorem przez ponad pięćdziesiąt lat. Pomimo długiej i intensywnej twórczości Aldi pozostawał zawsze powściągliwy, celowo unikając częstych wystaw publicznych. Jego pierwsza indywidualna wystawa miała miejsce dopiero w 1974 roku.
Od tego momentu jego prace zyskały rosnące uznanie krytyków, z sygnalizacjami o znaczeniu, zaproszeniami do nagród, udziałem w wystawach zbiorowych i przeglądach, a także licznymi pochwałami również w sferze międzynarodowej. Jego prace weszły do kolekcji publicznych i prywatnych, zarówno we Włoszech, jak i za granicą, oraz instytucji państwowych.
W trakcie swojej kariery był członkiem prestiżowych instytucji i akademii artystycznych, między innymi: Accademia Tiberina w Rzymie, Accademia di San Marco w Neapolu, Accademia Universale Marconi w Rzymie, Accademia Italia A. Magno we Florencji, Accademia d’Arte Contemporanea w Rzymie, Università delle Arti w Bolonii oraz International Academy of Sciences and Arts w San Mateo w Kalifornii (USA).
⸻
Presenze bibliografiche e critiche
Dzieło Aldo Aldi jest szeroko udokumentowane w licznych publikacjach, annales, katalogach i przeglądach poświęconych sztuce współczesnej włoskiej i europejskiej. Do najważniejszych należą:
• Poscial i malarstwo współczesne – Il Quadrato, Mediolan (1974)
• Katalog Narodowy Bolaffi Sztuki Współczesnej nr 11, Turyn (1975)
• Bolaffi Arte, Turyn (1976–1978)
• Przewodnik Regionalny Bolaffi Artyści Włoscy – Liguria, Turyn (1977)
• Rocznik Comanducci – Przegląd Sztuki nr 3, 5, 9, 11, Mediolan (1976, 1978, 1982, 1984)
• Lata ’60 i ’70 Sztuki Włoskiej, tom VI, Piacenza (1975–1976)
• Linie figuratywne, Ankona (1975)
• Kwadreria Współczesna, Mediolan (1975)
• La Zattera, Viareggio (1974)
• L’Elite, Varese (1977)
• Przewodnik po Sztuce Włoskiej, Ankona (1977)
• Arte e Stampa Liguria, Genova (1977)
• Emilia e Romagna (1978)
• Rassegna Toscana, Livorno (1977–1978)
• Annuario Arte Base nr 2, Turyn (1977–1978)
• Primi Piani, Bologna (1980)
• Dizionario degli Artisti Europei Contemporanei, Roma (1980)
• I Maestri della Pittura Contemporanea, Mediolan (1981)
• Italia Turistica, Padwa (1981)
• Arte – Conoscere gli Artisti, Mediolan (1980)
• Vernice nr 1–2, Wenecja (1981)
• Vademecum dell’Arte, Firenze (1981–1982)
• Pan Arte, Bologna (1982–1984)
• Arte Italiana Contemporanea, Firenze (1983)
