Giovanni Greco (1953) - Spazio dimensionale






Magister innowacji i organizacji kultury i sztuki, dziesięć lat doświadczenia w sztuce włoskiej.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 139647
Doskonała ocena na Trustpilot.
Spazio dimensionale autorstwa Giovanniego Greco (1953) to obraz na płótnie o wymiarach 50 × 50 cm w technice mieszanej, oryginalna edycja 2024, ręcznie podpisany i w doskonałym stanie.
Opis od sprzedawcy
Wysyłka łączona: jeśli kupisz więcej dzieł w tym samym przetargu, zapłacisz tylko jedną wysyłkę
Zapraszamy do odwiedzenia naszej platformy sprzedaży online „DELAURETISART”
Giovanni Greco (1953, Katania) [Włochy]
Smalto akrylico na płótnie
podpis artysty z przodu i z tyłu;
Certyfikat autentyczności artysty
Giovanni Greco rodzi się w Katanii, mieście w którym żyje i tworzy. Po niedokończonych studiach biologii i pogłębieniu studiów artystycznych zapisuje się do Scuola del Nudi w Katanii, a w 1980 rozpoczyna swoją działalność malarską, idąc jednocześnie od przykładu magrittowskiego, a później de Chirico, gdzie możliwe było rozstrzyganie dwóch warstw, pozornie sprzecznych — snu i rzeczywistości obiektywnej — w pewnego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
U podstaw jego badań leży silna pulsja ukierunkowana na rozwiązywanie wielkich dylematów egzystencji i relacji między sobą a światem, próbując interpretować „myśl” — czasem przejścia niezaprzeczalne — dzieło artysty, niepojęte jako środek do ukazania w nowym świetle podstawowych problemów, o których nasz umysł nie przestaje się wyzwalać, wystawiając na scenę wizualne szantaże, szantaże duszy; dalej zostaje pociągnięty ku malarstwu metafizycznemu i przede wszystkim ku twórczości G. De Chirico, nie tyle ze względu na wybory stylistyczne, ile z powodu zawartego w nim zainteresowania, które wyraża się w solidności kompozycyjnej; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się masami potężnymi, nadanymi przez ciemne i gęste objętości koloru w kontekście, w którym czas wydaje się zatrzymany, a podmioty zawieszone między wpływem metafizycznym a neoklasycznymi nawiązaniami czerpanymi z dzieł przeszłości, w świecie nieznanym.
To świat „ëndonèxò”, terminu ukuwanego przez artystę — (éndon-éxò) — gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie samemu i wewnątrz rzeczy, lecz jednocześnie daje odczuć pragnienie, aby jego malarstwo brzmiało bliżej doświadczeniu obserwatora, wysuwając z głębin duszy i stopniowo zastępując się, nowymi, mrocznymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.
Historie sprzedawców
Wysyłka łączona: jeśli kupisz więcej dzieł w tym samym przetargu, zapłacisz tylko jedną wysyłkę
Zapraszamy do odwiedzenia naszej platformy sprzedaży online „DELAURETISART”
Giovanni Greco (1953, Katania) [Włochy]
Smalto akrylico na płótnie
podpis artysty z przodu i z tyłu;
Certyfikat autentyczności artysty
Giovanni Greco rodzi się w Katanii, mieście w którym żyje i tworzy. Po niedokończonych studiach biologii i pogłębieniu studiów artystycznych zapisuje się do Scuola del Nudi w Katanii, a w 1980 rozpoczyna swoją działalność malarską, idąc jednocześnie od przykładu magrittowskiego, a później de Chirico, gdzie możliwe było rozstrzyganie dwóch warstw, pozornie sprzecznych — snu i rzeczywistości obiektywnej — w pewnego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
U podstaw jego badań leży silna pulsja ukierunkowana na rozwiązywanie wielkich dylematów egzystencji i relacji między sobą a światem, próbując interpretować „myśl” — czasem przejścia niezaprzeczalne — dzieło artysty, niepojęte jako środek do ukazania w nowym świetle podstawowych problemów, o których nasz umysł nie przestaje się wyzwalać, wystawiając na scenę wizualne szantaże, szantaże duszy; dalej zostaje pociągnięty ku malarstwu metafizycznemu i przede wszystkim ku twórczości G. De Chirico, nie tyle ze względu na wybory stylistyczne, ile z powodu zawartego w nim zainteresowania, które wyraża się w solidności kompozycyjnej; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się masami potężnymi, nadanymi przez ciemne i gęste objętości koloru w kontekście, w którym czas wydaje się zatrzymany, a podmioty zawieszone między wpływem metafizycznym a neoklasycznymi nawiązaniami czerpanymi z dzieł przeszłości, w świecie nieznanym.
To świat „ëndonèxò”, terminu ukuwanego przez artystę — (éndon-éxò) — gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie samemu i wewnątrz rzeczy, lecz jednocześnie daje odczuć pragnienie, aby jego malarstwo brzmiało bliżej doświadczeniu obserwatora, wysuwając z głębin duszy i stopniowo zastępując się, nowymi, mrocznymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.
