Keith Haring - Untitled (cup man) - Giclée - Artestar licensed print

Giclée (*) Keith Haring (**) Impression
Powielenie dzieła „Untitled”, sitodruk stworzony przez Haringa w 1989 roku.
Luksusowa edycja na papierze cyfrowym o matowej, wysokiej gramaturze (250 g/m²). Papier bardzo wszechstronny i wysokiej jakości, wyprodukowany w Niemczech z drewna pulpy wolnej od kwasów i chloru.
Druk autoryzowany przez Artestar New York. Copyright: Keith Haring Foundation

- Wymiary kartki: 60 x 47 cm
- Wymiary motywu: 50 x 37 cm
- Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani wystawiana, zawsze przechowywana w profesjonalnym archiwum sztuki, dlatego oferowana w stanie nienaruszonym).

Dzieło zostanie starannie rozpakowane i zapakowane w wzmocnioną tekturę. Wysyłka będzie potwierdzona numerem śledzenia (UPS DPD DHL FedEx)

Wysyłka będzie ponadto objęta ubezpieczeniem transportu na wartość końcową dzieła z pełnym odszkodowaniem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez kosztów dla kupującego.

(*) Giclée to termin odnoszący się do wysokiej jakości druku sztuki pięknej, tworzony cyfrowo za pomocą drukarek atramentowych. Ten proces wykorzystuje pigmentowe pigmenty i specjalistyczne papiery, aby uzyskać dużą ostrość, precyzję koloru i trwałość, idealny do reprodukcji sztuki i fotografii.

(**) Keith Haring urodził się w 1958 roku w Reading, Pennsylvania, USA.
Dorastał w Kutztown i od młodości wykazywał duże zainteresowanie sztuką. Studiował projektowanie graficzne w The Ivy School of Professional Art w Pittsburgu, a w wieku 19 lat, będąc otwarcie gejem, przeprowadził się do Nowego Jorku, gdzie zainspirowało go graffiti, a z kolei zapisał się do School of Visual Arts, gdzie pod wpływem Keith Sonnlera i Josepha Kossutha rozwinął się jako artysta koncepcyjny w wyniku eksperymentów z formą i kolorem.
Haring zwrócił na siebie uwagę publiczności w 1980 roku, gdy zaczął rysować podobne do kreskówek postacie markerem w podziemiach Nowego Jorku, a następnie malował kredą białą historyjki na czarnych panelach przeznaczonych do reklamy, co przyniosło mu kilka aresztowań.
Jego czyste linie, żywe kolory i aktywne figury były nośnikami silnych przesłań o życiu i jedności, a jego wystawy były filmowane przez fotografa Tsenga Kwonga Chi.
Również w tym okresie zorganizował wystawę w Club 57 i brał udział w pokazie w Times Square, gdzie po raz pierwszy narysował zwierzęta i ludzkie twarze.
Jego pierwsza indywidualna wystawa miała miejsce w Galerii Tony Shafrazy w 1981 roku, ten sam rok, w którym wziął udział w wystawie Documenta 7 w Kassel, Niemcy.
W 1982 nawiązał przyjaźnie z rozpoznawalnymi artystami tej epoki, takimi jak Kenny Scharf, Madonna i Jean-Michel Basquiat, a nawet poznał słynnego Andy’ego Warhola.
W 1984 Haring pojechał do Australii i namalował kilka murali w Melbourne i Sydney, a nawet otrzymał pieniądze za swoją pracę od Państwowej Galerii Wiktorii i Australijskiego Centrum Sztuki Współczesnej.
Odbył także wizyty i malował w Rio de Janeiro, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Paryżu, Minneapolis i Manhattan.
Nawet w tym okresie zaprojektował różową kurtkę, którą Madonna nosiła, ilustrując swój utwór „Like a Virgin” w programie „Solid Gold”.
W 1985 roku Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Bordeaux zorganizowało wystawę jego prac, a także wziął udział w Biennale w Paryżu.
Pojawił się w listopadzie tego roku na kanale MTV, gdzie malował w programie prowadzonym przez jego przyjaciela Nicka Rhodesa z grupy Duran Duran.
W 1986 roku malował murale w Amsterdamie, Paryżu, Phoenix i Berlinie, także namalował ciało Grace Jones do jej teledysku „I’m Not Perfect”, a otworzył sklep na SOHO, aby sprzedawać swoje prace.
Do tego czasu jego prace zaczęły odzwierciedlać problemy społeczne i polityczne epoki, takie jak antyapartheid, AIDS i narkotyki.
Tworzył także dzieła pop art dla marek takich jak Absolut Vodka, Lucky Strike i Coca-Cola, a nawet zaprojektował okładkę charytatywnego albumu „A Very Special Christmas”, na którym była także Madonna.
W 1988 roku został wpisany na prestiżową listę artystów, których prace pojawiły się na etykietach win Chateau Mouton Rothschild, a w tym samym roku zdiagnozowano u niego AIDS, dlatego w kolejnym roku założył Fundację Keith Haring, której celem było walki z problemami społecznymi związanymi z tą chorobą i propagowania pracy artysty poprzez wystawy, publikacje i licencje jego dzieł.
W czerwcu 1989 namalował swoje ostatnie publiczne dzieło na murze w klasztorze kościoła San Antonio w Pizie. Praca ta nosi tytuł „Tuttomondo”.
Keith Haring zmarł 16 lutego 1990 roku w wieku zaledwie 32 lat, ofiara AIDS.

(**) „Człowiek z Pucharą”, 1989, jest żywym świadectwem zdolności artysty do łączenia zabawnych obrazów z głęboką symboliczną głębią. Ta serigrafia uchwyca charakterystyczną energię Haringa, wykorzystując śmiałe linie, żywe plany kolorów i dynamiczną kompozycję, tworząc postać zarazem kapryśną, jak i wciągającą. Postać centralna, whose tors podzielony sugeruje strukturę warstw, prawie jak matrioszka, została uchwycona w ruchu, z ramionami uniesionymi w gest pełen energii, promieniując żywotnością i ruchem. Linie i otaczające kształty potęgują to wrażenie kinetycznej energii, przekształcając postać w latarnię życia i animacji.
Na imponującym tle w odcieniach niebiesko-zielonych z fioletowym drobnym punkowaniem, dzieło ukazuje mistrzowskie użycie kontrastu i rytmu przez Haringa. Interakcja koloru, formy i ruchu odzwierciedla zainteresowanie Haringa uniwersalnością ludzkiego wyrazu, przekładając radość, żywotność i łączność na język wizualny rozpoznawalny od razu. Postać „Człowieka z Pucharą” kumuluje eksplorację Haringa transformacji, wielości i interakcji między doświadczeniem indywidualnym a zbiorowym, odzwierciedlając jego zaangażowanie w sprawy społeczne poprzez obrazy dostępne.
Dzieło to ilustruje trwały dorobek Haringa: zdolność tworzenia wizualnie porywającej, społecznie rezonującej i głęboko ludzkiej sztuki. To zarówno celebracja ruchu i energii, jak i poruszające odzwierciedlenie wizji innowacyjnej Haringa w sztuce współczesnej końca XX wieku.