Ninni Pagano (1969) - Icona Arcaica

Biografia Ninni Pagano

Nato w Katanii w 1969 roku, Ninni Pagano najpierw podjął studia z zakresu nauk ścisłych, co będzie miało wpływ na precyzję i strukturę jego przyszłych prac. Jego podejście do świata sztuki kształtuje się poprzez współpracę ze studiem mistrza Antonio Sciaccy, z którym łączy go widzenie sztuki jako mostu między różnymi epokami.

Poetyka: „Pokój Cudów”
La ricerca di Pagano è strettamente legata al concetto di Wunderkammer (Pokój Cudów). Jego prace często są koncipowane jako przestrzenie mentalne, w których łączą się:

Klasycyzm i Pop: Elementy rzeźby greckiej i renesansowej są reinterpretowane za pomocą spójnych kolorów i symboliki współczesnej.
Alchemia i Filozofia: Artysta bada zagadkę istnienia poprzez postaci senne (jak jego słynne „Kobiety‑Łabędzie”) i hermetyczne odniesienia.
Materia: Wykorzystuje mieszane proszki, by uzyskać chromatyczną zwartą masę, która nadaje płótnom niemal rzeźbiarski wymiar.

Osiągnięcia i Uznania
Mimo że jego kariera wystawiennicza nabrała pełnego tempa około 2011 roku, szybko osiągnął znaczące, międzynarodowe wyniki:
Biennale w Wenecji: Wystawa na 56. edycji (2015) w sekcji „Grazie Italia” w Pawilonie Gwatemali.
Triennale w Rzymie: Udział w Wystawie Triennale Sztuk Wizualnych w 2014 roku.
Publikacje: Jego praca została umieszczona w Katalogu Sztuki Współczesnej (CAM) Mondadori oraz w Atlasie Sztuki Współczesnej De Agostini.

Prezentacja międzynarodowa: Jego prace były prezentowane w prestiżowych miejscach, takich jak Muzeum Altes Dampfbad w Baden-Baden w Niemczech oraz na Art Market w Budapeszcie.
Oprócz bycia malarzem i rzeźbiarzem, Pagano jest specjalistą w dziedzinie antyków. Ta pasja znajduje odzwierciedlenie w sposobie, w jaki „odzyskuje” przeszłość — nie po to, by ją kopiować, lecz by przekształcić ją w język groteskowy i fascynujący, mówiący o sprzecznościach współczesnego człowieka.

Ikona archaiczna
Obraz to portret frontalny kobiecej postaci, która ucieleśnia surową i ponadczasową piękność. Kompozycja jest ściśle wycentrowana, co nadaje dziełu aureolę sacralności typową dla ikon religijnych lub królewskich, do których odnosi się tytuł. Wydłużony szyj i dumny gest podkreślają poczucie szlachetności i eksponują cechy „Kobiet‑Łabędzi” artysty.
Skóra ma niemal porcelanowy odcień, z różowawymi rumieńcami na policzkach, które kontrastują z głębokimi cieniami pod brodą i kośćmi policzkowymi. Oczy, duże i jasne, zdają się odbijać wewnętrzne złote światło, natychmiast przyciągając uwagę obserwatora. Wyraźnie widoczna jest celowa stylizacja: wyeksponowane obojczyki i niezwykle wydłużona szyja nie dążą do realizmu fotograficznego, lecz służą podniesieniu postaci do wymiaru mitycznego lub symbolicznego.
Dzieło bogate w elemento ozdobne, sugerujące przynależność do utraconej lub wyobrażonej cywilizacji:
– Żółto‑złota tasiemka oplatająca głowę, uzupełniona bocznymi, objętymi lokami i pomarańczowymi fryzurami nawiązującymi do stylu greckich Kory lub starożytnych rzeźb archaicznych.
– Centralny element to majestatyczny złoty naszyjnik z dużym okrągłym medalionem oszlifowanym kamieniami barwy bursztynu lub ognia. Ten detal wzmacnia temat złota jako symbolu wieczności.
– Postać ubrana w gorset o głębokich kolorach (petrolowy zielony i ciemny czerwony) z centralnym złotym wstępem, który przypomina kształt motyla lub stylizowanego kwiatu.
„Ikona archaiczna” to hołd pięknu jako formie duchowej mocy. Ninni Pagano potrafi stworzyć most między starożytnością klasyczną a współczesnym malarstwem figuratywnym, ofiarując nam muzę, która wygląda na patrzącą na nas z odległej i jednocześnie wiecznej epoki.

Dzieło zostało zaprezentowane 19 czerwca br. wideo‑ekspozycji w Museum of Modern Art w Nowym Jorku,
Instagram:@ninnipagano