lasveguix (1986) - Kate Moss Fight

Panel płócienny, zerwane plakaty, spray, akryl, Posca, bezramkowy, 40x30 cm

Dzieło oryginalne i wyjątkowe na płótnie kartonowym, prosto z pracowni. Wysyłka zabezpieczona i szybka.

LASVEGUIX

Artysta współczesny z Francji, Lasveguix rozwija charakterystyczny wszechświat na skrzyżowaniu street artu, collage’u i malarstwa współczesnego. Jego praca stawia pytania pamięci murów, upływu czasu i poezji ulotności, przekształcając rany miejskie w dzieła naładowane emocjami.

Zainicjowany w graffiti przez swojego kuzyna SUOZ, kształtuje swój język wizualny w kontakcie z murami Paryża i Londynu. Jego twórczość wpisuje się w filiację artystyczną, w której dialogują wielkie nazwiska sztuki miejskiej i współczesnej. Znajdujemy tu dziedzictwo Jacques’a Villeglé’a i Raymonda Hainsa w sztuce plakatów podrzeżonych, potężną rzeźbiarską siłę Vhils, surową energię Jeana-Michel Basquiata, sylwetki Jérôme’a Mesnagera, poezję Miss Tic, pamięć miejską Ernesta Pignon-Ernesta, szablon Jefa Aérosola, świat pikselowy Invadera oraz ikoniczną siłę Shepard Fairey’a. Bez ich naśladowania Lasveguix wykuwa własny, od razu rozpoznawalny styl.

Podarte plakaty, spray, akryl, Posca i reliefy tworzą prawdziwe „skóry murów”, gdzie rozdarcia, nawarstwianie i ślady czasu stają się świadkami zbiorowej pamięci. Każde dzieło ukazuje dialog między materią, historią i emocją, zapraszając widza do ponownego odkrycia piękna tego, co miasto wydawało się zapomnieć.

Lasveguix wystawia regularnie we Francji i za granicą. Jego prace trafiają do prywatnych kolekcji w licznych krajach i świadczą o rosnącym zainteresowaniu ze strony kolekcjonerów. Jego droga prowadzi go do udziału w targach sztuki, prestiżowych wystawach, a także w galach charytatywnych łączących kolekcjonerów, mecenasów i instytucje. Jego prace były prezentowane m.in. podczas wydarzeń organizowanych na Roland-Garros, District 13 Art Fair w Hôtel Drouot, w Monako oraz w kilku ikonowych miejscach sceny sztuki współczesnej.

Przez każdą ze swoich kreacji Lasveguix nadaje drugie życie ruinom miasta. Nie przedstawia murów – ujawnia ich duszę, sprawiając, że dziedzictwo urbanistyczne, pamięć i twórczość dialogują w dziele niezwykle współczesnym i ponadczasowym.