Manlio Bacosi (1921-1998) - Paesaggio umbro

Piękny i duży obraz Manlio Bacosi (Perugia 1921 - 1998)

Pejzaż umbryjski

1972

Olej na płótnie

Podpisano w prawym dolnym rogu: BACOSI

Na tylnej stronie podpisano, datowano i podpisano tytuł: Bacosi - Pesaggio umbryjski - 1972

Z piękną ramą i szkłem

Rozmiar obrazu: 70x50 cm

Rozmiar ramy: 92x72 cm

W doskonałym stanie: 2 bardzo drobne zeszlifowania powierzchni na pierwszej warstwie niebieskiego nieba o średnicy około 4 mm (zob. zdjęcia)

Uwaga:
Nie wysyłamy do Stanów Zjednoczonych, ponieważ we Włoszech, z powodu wprowadzenia ceł, nie ma żadnego kuriera, który umożliwiałby wysłanie towarów do osoby prywatnej

Manlio Bacosi był włoskim malarzem urodzonym w Perugii w 1921 roku. Żywotność twórcza i oryginalność ekspresyjna to tylko niektóre z cech charakterystycznych Manlio Bacosi, uznawanego za jednego z najbardziej znanych pejzażystów włoskich. Od malarstwa po grafikę, od dekoracji ceramiki po rzeźbę, Bacosi potwierdza swój status jednego z najbardziej płodnych artystów powojennych. Kształcił się w pracowni rzeźbiarza Leona Ravazzi i malarza futurystycznego Gerarda Dottori. Rozpoczął wystawianie w 1947 roku i od tego czasu organizował liczne wystawy indywidualne we Włoszech i za granicą.
W 1951 roku, mając zaledwie trzydziestkę, Manlio Bacosi został zaproszony, na polecenie Gerarda Dottori, do pierwszej prezentacji futurizmu powojennego, w Palazzo del Podestà w Bolonii, w sekcji młodych identyfikowanych jako kontynuatorzy awangardy artystycznej futurystycznej.

W tym okresie Manlio Bacosi badał abstrakcję i informel, jednak pejzaż umbryjski w okresie aeropainterstwa Dottori zainspiruje młodego artystę do całkowitego poświęcenia mu całego życia, a on będzie uważany za w istocie kontynuatora pejzażu umbryjskiego.
W pracach Bacosi pejzaż ulega głębokiej redukcji i syntezie, co prowadzi artystę do przedstawiania minimalistycznego świata, wskazanego kilkoma znakami na płaskich i jednolitych warstwach kolorów w przestrzeni dwuwymiarowej. W tym kontekście artysta działa z własną gestualną skłonnością, która nakłada na tę rzeczywistość jeszcze bardziej tajemnicze i hermetyczne znaki malarskie. Oprócz pejzaży, jednym z jego ulubionych tematów są martwe natury, których koncepcja ewoluuje, stosując ją do przedmiotów unoszących się w kolorowej próżni lub w prostych, choć wyrafinowanych geometriach.
Także ceramika demonstruje nowe cechy charakterystyczne, dzieła wynikające z intensywnej działalności twórczej, które postrzegają kolor w nowych formach, mniej ostrych, bardziej rozmytych.
W 1972 mieście Todi zaprezentowało na jego cześć wystawę antologiczną w Palazzo Comunale.
W 1975 w Recanati z okazji leopardowych manifestacji Manlio Bacosi zaprezentował w salach miejskich obszerne zestawienie swoich prac. Również w 1975 w Montecatini zorganizowano jego indywidualną wystawę z ponad 50 prac. W grudniu tego samego roku, gmina Rzymu zaprezentowała jego obszerną prywatną wystawę w salach Palazzo Braschi.
W marcu 1976 roku w Urzędzie Miasta Perugia miała miejsce antologiczna wystawa ponad 80 prac.
W 1979 otrzymał Międzynarodową Nagrodę S. Valentino d’Oro za Sztuki Figuratywne. W lipcu tego samego roku wystawa antologiczna w muzeum San Marino została zorganizowana przez gminę.
W maju 1982 roku miała miejsce wielka wystawa indywidualna z 80 prac w Saloni Molinella w Faenzy pod patronatem Gminy. Manlio Bacosi zmarł w Perugii w 1998 roku.