Giovanni Greco (1953) - Spazio dimensionale - cod. 2509-7





€ 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 141736
Doskonała ocena na Trustpilot.
Giovanni Greco, oryginalne 2024 malarstwo akrylowe na płótnieptitled Spazio dimensionale - kod. 2509-7, 50 × 50 cm, wielokolorowe, Sztuka współczesna.
Opis od sprzedawcy
Wysyłka łączona; Jeśli kupujesz więcej dzieł na tej samej aukcji, zapłacisz TYLKO JEDNĄ wysyłkę
GIOVANNI GRECO (1953, Katania) [Włochy]
Dzieło pojedyncze Autentyczne
Smalto akrylowe, na płótnie
podpis artysty na froncie i na odwrocie;
Certyfikat autentyczności artysty
Zachęcamy do odwiedzenia galerii online "delauretisart"
- GOVANNI GRECO rodzi się w Katanii, mieście, w którym żyje i pracuje. Po nieukończonych studiach biologicznych i pogłębianiu zainteresowań sztuką zapisuje się do Scuola del Nudi w Katanii i w 1980 roku rozpoczyna swoją działalność malarską, od razu odwołując się do przykładu magrittowskiego, a następnie de Chirico, gdzie możliwe było rozdzielenie dwóch warstw, pozornie sprzecznych, snu i obiektywnej rzeczywistości, w pewnego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
U podstaw jego poszukiwań leży silna impulsja mająca na celu rozwiązanie wielkich dylematów egzystencji i relacji między sobą a światem, starając się interpretować „myśl” czasem niepodważalne przejścia – dzieło artysty Govanni Greco niepojęte, jako środek, by ukazać w nowym świetle podstawowe problemy, z którymi nasz umysł nie przestaje się oswajać, wystawiając na scenę wizualne szantaże, szantaże duszy; dalej pociąga go malarstwo metafizyczne i przede wszystkim dzieła G. De Chirica, nie tyle ze względu na wybory stylistyczne, ile ze względu na zawarty w nim istotny interes wyrażający się w solidnej kompozycji; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się potężnymi masami wynikającymi z ciemnych i lepko gęstych objętości barwnych w kontekście, w którym czas wydaje się zatrzymany, a podmioty zawieszone między wpływem metafizycznym a neoklasycznymi nawiązaniami zaczerpniętymi z dawnych dzieł, w świecie nieznanym.
To świat „ëndonèxò”, terminu wymyślonego przez artystę – (éndon-éxò) gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie samemu i ku rzeczom, ale jednocześnie daje odczuć pragnienie, by jego malarstwo było bliższe przeżyciom obserwatora, wywodząc z głębin duszy, a z czasem zastępując, nowymi ciemnymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.
Historie sprzedawców
Wysyłka łączona; Jeśli kupujesz więcej dzieł na tej samej aukcji, zapłacisz TYLKO JEDNĄ wysyłkę
GIOVANNI GRECO (1953, Katania) [Włochy]
Dzieło pojedyncze Autentyczne
Smalto akrylowe, na płótnie
podpis artysty na froncie i na odwrocie;
Certyfikat autentyczności artysty
Zachęcamy do odwiedzenia galerii online "delauretisart"
- GOVANNI GRECO rodzi się w Katanii, mieście, w którym żyje i pracuje. Po nieukończonych studiach biologicznych i pogłębianiu zainteresowań sztuką zapisuje się do Scuola del Nudi w Katanii i w 1980 roku rozpoczyna swoją działalność malarską, od razu odwołując się do przykładu magrittowskiego, a następnie de Chirico, gdzie możliwe było rozdzielenie dwóch warstw, pozornie sprzecznych, snu i obiektywnej rzeczywistości, w pewnego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
U podstaw jego poszukiwań leży silna impulsja mająca na celu rozwiązanie wielkich dylematów egzystencji i relacji między sobą a światem, starając się interpretować „myśl” czasem niepodważalne przejścia – dzieło artysty Govanni Greco niepojęte, jako środek, by ukazać w nowym świetle podstawowe problemy, z którymi nasz umysł nie przestaje się oswajać, wystawiając na scenę wizualne szantaże, szantaże duszy; dalej pociąga go malarstwo metafizyczne i przede wszystkim dzieła G. De Chirica, nie tyle ze względu na wybory stylistyczne, ile ze względu na zawarty w nim istotny interes wyrażający się w solidnej kompozycji; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się potężnymi masami wynikającymi z ciemnych i lepko gęstych objętości barwnych w kontekście, w którym czas wydaje się zatrzymany, a podmioty zawieszone między wpływem metafizycznym a neoklasycznymi nawiązaniami zaczerpniętymi z dawnych dzieł, w świecie nieznanym.
To świat „ëndonèxò”, terminu wymyślonego przez artystę – (éndon-éxò) gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie samemu i ku rzeczom, ale jednocześnie daje odczuć pragnienie, by jego malarstwo było bliższe przeżyciom obserwatora, wywodząc z głębin duszy, a z czasem zastępując, nowymi ciemnymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.

