AA. VV. - Semaine Sainte - 1734

ZŁOTY KSIĘGIĄ ŻYCIA KRÓLA SŁOŃCA: ARALDICZNE ZWIĄZANIE DWÓRÓW BORBONÓW
Okładka współczesna z pełnego czerwonego maroquinu, niezwykle zdobiona złotem: płytki całkowicie pokryte skomplikowaną geometro-floralingową konstrukcją podzieloną na komórki, z powtarzanymi żelazkami w duchu rocaille i „à la fanfare” późnobarokowej.
Identyfikacja heraldyczna: tarcza dwudzielna; w pierwszym polu herby Francji z trzema liliami burgundzkimi; w drugim polu heraldyczny emblem promienisty z orłem i rycerskimi insygniami odnoszącymi się do godności imperialnych i arystokratycznych. Całość zwieńczona koroną królewską.
Obecność herbów Francji połączonych z drugim, arystokratycznym i koronowanym polem umieszcza oprawę w kręgu wielkich zamówień zbliżonych do dworu Ludwika XV i kręgów wysokiej arystokracji franko-borboniej.
WARTOŚĆ RYNKOWA
Przykłady pierwodruków w złotych oprawach Office de la Semaine Sainte z XVIII wieku zazwyczaj mieszczą się w przedziale 1 200–1 500 euro; obecność oprawy współczesnej o niezwykłej dekoracyjności i dobrym stanie konserwacyjnym radykalnie zmienia pozycjonowanie na rynku. Dla podobnych egzemplarzy z gęstymi złotymi ornamentami, centralnymi herbami i bogato zdobioną grzbietą wartość może realnie wzrosnąć do zakresu 2 000–3 000 euro, z dodatkowymi wzrostami, jeśli identyfikacja heraldyczna zostanie ostatecznie przypisana konkretnej rodzinie lub historycznej postaci z dworu francuskiego.

FIZYCZNE OPISANIE I STAN – KOPIA DLA KUPCA
Współczesny egzemplarz w pełnym czerwonym maroquine, niezwykle dekorowany w złoceniu: płyty całkowicie pokryte skomplikowaną geometro-floralingową kompozycją podzieloną na sekcje, z powtarzanymi żelazkami w duchu rocaille i „à la fanfare” późnobarokowej.
Identyfikacja heraldyczna: tarcza dwudzielna; w pierwszym polu herby Francji z trzema liliami burgundzkimi; w drugim polu emblem promienisty z orłem i insygniami rycerskimi odnoszącymi się do godności imperialnych i arystokratycznych. Całość zwieńczona koroną królewską.
Obecność herbów Francji połączonych z drugim polem arystokratycznym i koronowanym lokuje oprawę w kręgu wielkich zamówień z bliskich dworowi Ludwika XV oraz kręgów wysokiej arystokracji franko-borboniej.
Grzbiet z nawami i w strefach całkowicie zdobiony złotymi żelazkami o smaku radialnym i kwiatowym, tytuł w złocie; bordury i kontury bogato zdobione; odcisk złocenia nadal bardzo wyraźny. Strona tytułowa i guardie z francuskiego marmurowanego papieru z XVIII wieku. Obecność wyszukanej ex libris kalkograficznego z XVIII wieku należącego do André Éveillé, z mottem „Ex Libris nec profanorum”, w eleganckiej ramie rocaille z puttami i otwartą księgą zawierającą francuski morał. Jakość rytów i celowo inicjacyjny charakter motta potwierdzają pochodzenie z biblioteki arystokratycznej lub erudycyjnej Francji z pełnego XVIII wieku.
Minimalne ślady użytkowania na marginesach i zawiasach, fizjologiczne dla epoki, lecz w ogólnym stanie bardzo dobrym i o dużej sile wizualnej. Liczne ilustracje ukazujące różne momenty Męki. W starych księgach, mających wielowiekową historię, mogą występować pewne niedoskonałości, nie zawsze wymienione w opisie. Strony [6]; 659; [6].

PEŁNY TYP I AUTOR
Office de la Semaine Sainte, Latin et François, à l’usage de Rome et de Paris; avec l’explication des cérémonies de l’Église, et quelques prières tirées de l’Écriture, pour la confession & pour la communion, & sur les mystères que l’on célèbre durant ce saint temps. Nouvelle édition.
À Paris, chez Grégoire Dupuis, rue Saint-Jacques, à la Couronne d’or, 1734. Avec privilège du Roi.

KONTEXT I ZNACZENIE
W XVIII wieku Officia Wielkiego Tygodnia były jednym z głównych narzędzi interioryzacji katolickiego rytuału, zwłaszcza po reformach soboru Trydenckiego, które miały na celu większe świadome uczestnictwo wiernych. Ta edycja dwujęzyczna odzwierciedla chęć udostępnienia tekstów sakralnych i praktyk liturgicznych także wyrobionemu, świeckiemu odbiorcy. Jednak to, co wyróżnia ten egzemplarz, to jego materialna wymowa: oprawa wspaniała nie jest tylko ozdobą, lecz integralną częścią przekazu politycznego i duchowego. Księga staje się wizualnym symbolem sakralności monarchicznej, gdzie korona, herb i złocenie budują język władzy i prestiżu. Egzemplarz należy w pełni do kultury bibliotecznej reprezentacyjnej Francji Burbonów z pełnego Siedemnastego wieku.

BIOGRAFIA AUTORA
Dzieło liturgiczne zbiorowe wywodzące się z utrwalonych tradycji kościelnych. Drukarz Grégoire Dupuis działał w Paryżu w pierwszej połowie XVIII wieku, w słynnej rue Saint-Jacques, centrum francuskiej edycji religijnej, przyczyniając się do szerokiego rozpowszechnienia tekstów pobożnych i liturgicznych o szerokim obiegu.

HISTORIA DRUKU I OBIEG
Edycje Office de la Semaine Sainte były wielokrotnie ponownie drukowane między XVII a XVIII wiekiem, z minimalnymi, lecz stałymi aktualizacjami formalnymi. Wpis “Nouvelle édition” wskazuje na odświeżoną reedycję. Egzemplarze z luksusowymi oprawami, takie jak ten, przeznaczano dla zamówień arystokratycznych i środowisk wysokiej reprezentacji; dziś są znacznie rzadsze niż standardowe wersje przeznaczone do użytku codziennego.

BIBLIOGRAFIA I ODNIESIENIA
ICCU/OPAC SBN: wyszukiwanie według tytułu jednorodnego “Office de la Semaine Sainte” i wydawcy Dupuis, Paryż XVIII wiek
BnF Catalogue général: Office de la Semaine Sainte, éditions parisiennes, années 1730 (département des imprimés, cote à vérifier)
WorldCat: Office de la Semaine Sainte, Paris, 1734, holdings multipli w bibliotekach europejskich
Brunet, Manuel du libraire, t. IV, s. 185 (Offices liturgiques)
Dictionnaire de liturgie catholique, hasła “Semaine Sainte”, “Offices”
Catalogue des livres liturgiques français des XVIIe–XVIIIe siècles, sekcje poświęcone Officia bilingui latino-françaisi