Pavlov, Ivan Petrovich - Lifetime edition И.П. Павлов, Павлов, И.П. Проба физиологического понимания симптомологии истерии - 1932

Pavlov, I.P. Test physiological understanding of the symptomatology of hysteria / region, with reproduction of the publisher's mark, a work by the artist A.F. Pavlova. L.: Wydawnictwo Akademii Nauk, 1932. 36 s. 17,5 × 13 cm. W oprawie wydawcy. Falują na okładce. W dobrym stanie.

Pierwsze wydanie. Bardzo rzadkie. Z płytą z dedykacją: „Dedykowane drogiemu towarzyszowi Aleksiejowi Wasiljewiczowi Martynowowi z okazji czterdziestej rocznicy jego wybitnej pracy naukowej, dydaktycznej i praktycznej, od grate autora”. Martynow (1868-1934) był wybitnym rosyjskim chirurgiem i kierownikiem Kliniki Chirurgicznej Uniwersytetu Moskiewskiego. Przyjaciel Pavlova, skutecznie operował Ivana, który cierpiał na chorobę żółciową w 1927 r.

INTERESUJĄCA PRACA O HISTERII NAPISANA PRZEZ JEDNEGO Z NAJWIĘKSZYCH FIZJOLOGÓW WSZECH CZASÓW, IVAN PAVLOV (1849-1936).
Badanie przedstawione w tej książce opiera się na koncepcji odruchów warunkowych opracowanych przez Ivana Pavlova, które do dziś uznawane są za jego największe osiągnięcie.
Na początku XX wieku naukowiec badał aktywność gruczołów ślinowych u psów. Po serii eksperymentów Pavlov odkrył, że zwierzęta mogły tak przyzwyczaić się do kojarzenia dzwonka z pokarmem, że zaczynały ślinić się, gdy włączano gong, nawet jeśli pokarm nie był obecny. Naukowiec nazwał to zjawisko odruchami warunkowymi – nabytym odruchem, w którym badany uczy się kojarzyć wcześniej niezwiązany neutralny bodziec (dzwonek) z innym bodźcem (pokarm), który wywołuje pewnego rodzaju reakcję (ślinienie się).
Po katastrofalnej powodzi w Leningradzie w 1924 r. Pavlov zauwał, że zwierzęta używane do badań nad odruchami warunkowymi zaczęły wykazywać lęk i niepokój. To zainspirowało go do zajęcia się leczeniem neuroz u traumatyzowanego ludzkiego zachowania. Na podstawie koncepcji odruchów warunkowych argumentował, że patologiczna aktywność człowieka jest wynikiem interakcji między pierwszym a drugim układem sygnałów jednostki a otoczeniem. Według Pavlova histeria wynikała z układu nerwowego zbyt słabego, by prowadzić jednostkę przez otoczenie i wywołać właściwą odpowiedź na odruchy warunkowe (w wyniku kojarzenia bodźców zewnętrznych z szkodliwym wydarzeniem).
Wydana w 1932 r. ta praca przeszła do historii jako pierwsza publikacja dająca szczegółowy wgląd w badanie histerii Pavlova. Edycja składa się z dwóch części. W pierwszej części przedstawiono fizjologiczny przegląd zjawiska odruchów warunkowych, w drugiej części rozwinięto temat histerii i opisano związek między kategorią psychologiczną a odruchami warunkowymi.