Günter Fruhtrunk (1923-1982) - Composition (1977)

Günter Fruhtrunk: Kompozycja — z La Lune en Rodage III (1977)

Gagatowy druk sitodrukowy na tekturze, 28 × 28 cm, wydany przez Edition Panderma, Basel, w 1977 roku. Z edycji 230; to egzemplarz bez numeru (również 65 egzemplarzy hors-commerce było bez numeru). Podpisane ołówkiem na odwrocie. W stanie archiwalnym bez zarzutu. Bez ramy.

Ten arkusz należy do jednego z najbardziej niezwykłych projektów wydawniczych post-awangardy powojennej. La Lune en Rodage była przenośną kolekcją sztuki nowoczesnej i współczesnej opracowaną i wydaną przez kolekcjonera i wydawcę Carla Laszlo, wydaną w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977, zawierając łącznie około 180 prac, które wspólnie przestawiają awangardę artystyczną od lat pięćdziesiątych do lat siedemdziesiątych. Laszlo zgromadził wkłady czołowych artystów tego okresu — między innymi Lucio Fontana, Yves Klein, Piero Manzoni, Andy Warhol, Enrico Castellani i Michelangelo Pistoletto — którzy często tworzyli prace wyznaczające punkt zwrotny w swojej twórczości. Przykładowo wkład Castellaniego jest jego pierwszym udokumentowanym dziełem graficznym, a przemu Manzoni’s Achrome w formie wielu egzemplarzy jest jedynym, jaki artysta wyprodukował. Trzymanie arkusza z tej serii to trzymanie kartki z prawdziwej antologii sztuki dwudziestowiecznej.

Günter Fruhtrunk (1923–1982) był niemieckim malarzem i grafikiem, czołową postacią geometrii abstrakcyjnej, której prace są blisko związane z Op Art. Studiował architekturę na Technische Hochschule w Monachium, zanim zwrócił się ku malarstwu; prywatnie od 1945 roku uczył się u malarza i grafika Williama Straube’a, samego ucznia Hölzela i Matisse’a. W 1954 roku otrzymał stypendium Landes Baden-Württemberg i rządu francuskiego, które zabrało go do Paryża, gdzie pracował w pracowniach Légera i Arpa; w latach sześćdziesiątych mieszkał i pracował głównie we Francji. Otrzymał w Kolonii Prix Jean Arp w 1961 roku i srebrny medal Prix d'Europe w Ostendzie w 1966 roku, brał udział w 4. documenta i w 34. Biennale w Wenecji w 1968 roku, a od 1967 roku nauczał w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Fruhtrunk przekształcał ideę konstruktywizmu w kolorowy, rytmiczny świat obrazowy, budując dynamiczny język linii diagonałnych przypominających wektory, uporządkowanych w ścisłym rytmie zgodnie z ich naprzemiennymi kolorami.

Poza galerią i muzeum Fruhtrunk stworzył jedno z najpowszechniej oglądanych dzieł sztuki konkretnej w Niemczech: niebiesko-białe pasiaste wzory torby zakupowej Aldi Nord, zaprojektowane w 1970 roku i reprodukowane miliony razy przez prawie pięć dekad — kompozycja geometryczna, która wyniosła jego język wizualny do codziennego życia na taką skalę, jaką niewiele dzieł sztuki osiąga.

Proveniencja:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Kolekcja prywatna, Basel