Paul Uwe Dreyer (1939-2008) - Klappschnitt

Paul Uwe Dreyer: Klappschnitt (wydany w 1977), z La Lune en Rodage III

Pod podpisem graficzne dzieło niemieckiego artysty Sztuki konkretnej Paula Uwe Dreyer’a, stworzone na trzeci tom La Lune en Rodage, edycjonowana antologia sztuki powojennej i współczesnej skomponowana przez Carla Laszlo i wydana przez Edition Panderma w Bazylei.

Dzieło należy do konstruktywnego słownika Dreyer’a z lat siedemdziesiątych. Tytuł Klappschnitt — „złożony przekrój” — wskazuje na zasadę działania: geometryczne płaszczyzny ustawione względem siebie tak, że płaska kartka odczytywana jest jako złożona, przenikająca się przestrzeń. Ta troska o przekątną, o przestrzenne złożenie i wariantowanie stałej zasady porządku biegnie przez całe dzieło Dreyer’a i wyróżnia je w tradycji sztuki konkretnej i konstruktywnej.

La Lune en Rodage ukazała się w trzech tomach (1960, 1965, 1977), gromadząc około 180 prac dokumentujących europejską awangardę od lat pięćdziesiątych do siedemdziesiątych. W poszczególnych tomach Carl Laszlo łączył postacie takie jak Lucio Fontana, Victor Vasarely, Piero Manzoni i Enrico Castellani; udział Dreyer’a należy do trzeciego i ostatniego tomu.
W dobrym stanie, z pewnymi plamami po starzeniu na papierze w dolnym lewym rogu; w przeciwnym razie całość bez uszkodzeń. Jako jedna z 65 kopii hors-commerce wydano bez numeru.

Rok: wydany 1977
Technika: sitodruk i akwaforta (łączone media) na kartonie
Edycja: Całkowita edycja 230; 65 kopii hors-commerce wydanych bez numeru. To kopia hors-commerce bez numeru.
Podpis: odręcznie podpisany
Wymiary: 22 × 17 cm (dzieło); 32 × 32 × 3 cm wraz z ramą z drewna buka
Stan: Dobry; pewne plamy starzeniowe w dolnym lewym rogu
Wydawca: Edition Panderma (Carl Laszlo), Basel
Proweniencja: Edition Panderma (Carl Laszlo), Basel — Galerie von Bartha, Basel — prywatna kolekcja, Basel

Paul Uwe Dreyer (1939 Osnabrück – 2008 Stuttgart) był niemieckim malarzem, rysownikiem i grafikiem Sztuki konkretnej. Studiował w Werkkunstschule Hannover i Hochschule für Bildende Künste Berlin, a w 1970 otrzymał Rome Prize z rezydencją w Villa Massimo. Przez ponad trzy dekady był profesorem malarstwa w Staatliche Akademie der Bildenden Künste Stuttgart, dwukrotnie pełnił funkcję rektora (1987–1991 i 1998–2004) i kierował zarządem Deutscher Künstlerbund od 1992 do 1997. Jego prace znajdują się w kolekcjach publicznych, m.in. w Kunstmuseum Stuttgart i Staatsgalerie Stuttgart, a jego malarstwo, rysunki i grafiki zostały zebrane w katalogu raisonné.