Lothar Schreyer (1886-1966) - Mutter Erde

Lothar Schreyer: Matka Ziemia (1920)

Medium: Drzeworyt i gwasz
Materiał: Papier
Wymiary: 26,5 x 17 cm / zamocowane na czerwonym kartonie 31 x 31 cm

Wydawca: Edition Panderma, Basel
Rok: 1920
Podpis: Podpisany

Pochodzenie:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Kolekcja prywatna, Basel

Stan / Restauracja:
Stan archiwalny mint

Dalsze informacje:

Rzadkie, limitowane wydanie przenośnej kolekcji sztuki powojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. Jest to egzemplarz bez numeru spośród 230 edycji (65 poza obiegiem były bez numeru) i część trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage ukazała się w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977, obejmując łącznie około 180 prac, które ukazują scenę artystycznego awangardy między latami 50. a 70. XX wieku. Dzieła sztuki zostały zgromadzone przez Carla Laszlo i obejmowały największych artystów ówczesnego czasu, którzy wniesli istotne prace, często będące punktem zwrotnym w ich twórczości i karierze: na przykład praca Enrico Castellaniego to jego pierwszy udokumentowany grafik; multiplic Achrome Piera Manzoniego to jedyny wytwór artysty.

Lothar Schreyer studiował najpierw historię sztuki na Uniwersytecie Heidelberg, potem prawo w Berlinie i Lipsku. W 1910 r. obronił doktorat z literackiego i artystycznego prawa współautorstwa. Zaczął pisać i jednocześnie szkolił się u Emila Milana w reżyserii teatralnej. Między 1911 a 1918 rokiem pracował jako dramaturg i asystent reżyserii w Deutsches Schauspielhaus w Hamburgu. Ponadto od 1916 do 1928 r. kierował redakcją czasopisma Herwart Waldena „Der Sturm”. Jednocześnie uczył się do 1924 r. w Sturm-Schule für Bühnenkunst und Pantomime. W 1918 r. Schreyer, wraz z Herwartem Waldenem, założył ekspresjonistyczny Sturm-Bühne, którym kierował do 1921 r. W tym czasie wystawiono także pierwsze sztuki Schreya (np. Krzyżowanie, Śmierć Dziecka).

W 1921 r. Schreyer został przez Waltera Gropiusa mianowany mistrzem i kierownikiem pracowni scenicznej w Staatliches Bauhaus Weimar i uczył tam do 1923 r. Po porażce wystawienia „Mondspiel” opuścił Bauhaus. Z polecenia Adolfa Behne podjął pracę w Zentralinstitut für Erziehung und Unterricht w Berlinie. W 1924 r. został członkiem gremiów przy zakładaniu Waldorfschule w Berlinie, a następnie do 1927 r. czasowo kierował sztuką Der Weg w Berlinie. Od 1928 do 1932 r. był głównym redaktorem i redaktorem literatury kulturalnej w Hanseatischen Verlagsanstalt w Hamburgu. Po przejściu na katolicyzm w 1933 r. pracował pod pseudonimem Angelus Pauper jako autor, w tym dla Caritasverlag Heiligenlegenden. Po 1945 r. publikował dla Herder Verlag i angażował się w organizację Caritas. Do śmierci w 1966 r. pozostawał malarzem. (Źródło: https://www.bauhaus100.de/de/damals/koepfe/meister/lothar-schreyer/)