Erich Buchholz (1891-1972) - Composition

Erich Buchholz: Kompozycja z La Lune en Rodage III (1977)

Druk z jednej z najważniejszych kolekcjonerskich portfolio dwudziestego wieku — La Lune en Rodage Carl Laszlo, wydanej w trzech tomach (1960, 1965, 1977) przez Edition Panderma, Basel. Portfolio to przenośne muzeum sztuki awangardowej powojennej, zebrane przez Laszlo z wkładów Lucio Fontany, Piero Manzoniego, Jeana Arpa, Meret Oppenheim, Otto Piene, Victora Vasarely’ego, Enrico Castellaniego, Hundertwassera i innych — wielu z nich przyczyniło się do kluczowych, wczesnych dzieł specjalnie na ten projekt.
Ta odbitka Buchholza powraca do jednej z jego fundamentowych kompozycji z 1920 roku — oryginalny obraz, który znajduje się w stałej kolekcji Museum of Modern Art w Nowym Jorku (Kompozycja, 1920). Motyw należy do małego, skoncentrowanego zestawu prac, które Buchholz stworzył w Berlinie w latach 1918–1924, gdy stał w centrum europejskiej sztuki nieprzedmiotowej obok El Lissitzkiego, László Moholy-Nagy’ego, László Péri i Ernő Kállai — kontakty, które nawiązał podczas legendarnej wystawy w Galerii Van Diemen Erste russische Kunstausstellung / Constructivism and Suprematism z 1922 roku. Po 1925 roku Buchholz wycofał się z działalności artystycznej, a od 1933 roku zabroniono mu malowania przez władze nazistowskie. Wznowił pracę dopiero po 1945 roku. Druki bezpośrednio związane z jego berlińskim okresem 1918–1924 są therefore rzadkie na rynku.

Wydrukowany na papierze Vergé, podpisany i opatrzony datą. Jest to egzemplarz bez numeru z trzeciego tomu serii (łączna edycja 230, z czego 65 wytren na rynek hors commerce nieponumerowanych). Arkusz został profesjonalnie zamocowany na kartonie archiwalnym (32 × 32 cm) i pozostaje w stanie archiwalnym w idealnym stanie.
Proveniencja: Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel.

Erich Buchholz (1891 Bromberg / Bydgoszcz – 1972 Berlin) był niemieckim malarzem i drukarzem, oraz centralnym uczestnikiem berlińskiej sceny konstruktywistycznej w pierwszych latach dwudziestych. Jego pierwsza wystawa indywidualna odbyła się w 1921 roku w Galerii Der Sturm Herwartha Waldena. Jego malarstwo, reliefy malowane i drzeworyty z tego okresu prefigurują problemy później rozwijane w kręgach Bauhausu i De Stijl. Prace znajdują się w Museum of Modern Art w Nowym Jorku; Berlinerische Galerie; Nationalgalerie Berlin; Sprengel Museum w Hannoverze; i w innych ważnych zbiorach publicznych.