Josef Kuba - Wazon - Porcelana

Vaso, który prezentuje się jako duży dzban lub wypukły wazon z porcelany, charakteryzujący się bardzo pojemnym, zaokrąglonym brzuchem, który zwęża się ku stabilnej, okrągłej podstawie. Ramiona/ramię są miękkie i łączą się z krótką szyjką kończącą się rozszerzoną wylewką o złotym krawędziom. Styl ogólny nawiązuje do europejskiej produkcji z końca XIX wieku lub z początku XX wieku (np. styl klasycystyczny, historyzm lub porcelany o wzorze wiedeńsko-niemieckim). Wazon jest podzielony poziomo na trzy główne pasy: szyjka w jasnym/białym odcieniu. Na ramieniu biegnie pas intensywnego szmaragdowego lub cesarskiego zielonego koloru, dekorowany na górnym brzegu stylizowanymi motywami liści w złocie szkliwnym i ograniczony od dołu cienkim złoconym obramowaniem. Środkowy pas ma szeroki biały obszar tła, na którym widnieje sceny figuralne w kolorach pełnych detali, malowane z wyraźnymi, miękkimi przejściami, przypominającymi malarstwo akademickie. Tło sceny ma delikatny zarys gór i niebo w odcieniach różu i błękitu.
Dolna połowa wazy powraca do ciemnego szmaragdowego koloru, ozdobiona w górnej części bogatą i złożoną złotą koszulą w stylu koronkowym, wykonaną w formie koronki, z motywami geometrycznymi, roślinnymi i wisiorami (stroiki i girlandy). Scena malowana przedstawia dionizijskie triumfy (lub bachanalie), klasyczny motyw mitologiczny greckiej i rzymskiej mitologii związany z kultem Dionizosa (Bakka), boga wina, zabawy i bezmiarowości.
Z lewej do prawej rozpoznaje się kilka postaci typowych dla tego orszaku (tyaso): Silenos i Menad na osiołku: jedna postać kobieca (być może menada lub bachantka) zwieńczona gałązkami siedzi na grzbiecie osła osłoniętego skórą lamparta. Kobieta trzyma w ręce amforę winową (oinochoe). Zwierzę prowadzi starszy mężczyzna z brodą, prawdopodobnie identyfikowany jako Silenos, mędrzec, często pijany strażnik Dionizosa. Na środku dwie postacie męskie idą naprzód, radośnie: jeden gra długim, zakrzywionym rogiem z mosizu, drugi, nago owinięty skórą zwierzęcą w pasie i koroną z bluszczu lub winorośli na głowie, tańczy, trzymając w rękach talerze lub małe dzwonki. Z prawej strona kobieta tańczy, potrząsając tamburynem (tympanum). Obok niej stoją dwa małe satyry (faunie), stworzenia mitologiczne z nogami koźlymi: jeden to młody faun stojący, drugi to mały satyr leżący na plecach na podłodze w pozie zabawowej. Dzieło wyróżnia się wysoką jakością wykonania, widoczną w anatomicznym odwzorowaniu ciał, płynnym układzie tkanin i precyzją złoceni w lśniące złoto, które wyraźnie kontrastuje z ciemnozielonym tłem. Całość przywołuje poczucie ruchu, zabawy i klasycznej elegancji.
Na miejscu fundamentu znajduje się znak z zielono-złotym owalnym lub kolistym herbem, korona pięciu punktów oraz litery „J.K.” (czasem podawane jako J.K.W. lub J.W.K.), należący do znanej manufaktury i warsztatu dekoracyjnego Josefa Kuby (Josef Kuba Porzellanmalerei / Werkstätte). Kuba słynął z dekorowania porcelany wysokiej jakości w „stile Vienna” (Alt Wien), często cechowanej intensywnymi kolorami tła (jak szmaragdowa zieleń, kobaltowy niebieski lub bordo), bogatymi złoceniami w złocie i galantnymi lub mitologicznymi scenami drukowanymi lub malowanymi na środku (inspirowanymi obrazami Jeana-Honoré Fragonarda). Napis „CARLSBAD” (Karlovy Vary, obecnie w Czechach) wskazuje miasto pochodzenia, w którym działalność została założona i była aktywna w pierwszej części jej historii. Wówczas terytorium należało do Bohemi / Czechosłowacji (z silnym wpływem i ludnością niemiecką). Uwaga dotycząca manufaktury: Josef Kuba często nabywał porcelanę surową („in blanco”) od ważnych producentów z Bawarii (jak Hutschenreuther czy Rosenthal) lub Bohemii, by następnie dekorować ją precyzyjnie w swoim laboratorium. Z tego powodu na wielu egzemplarzach tego producenta można znaleźć zarówno odbity znak porcelany surowej, jak i stemple dekoracyjne Kuby.
Ten konkretny okrągły/owalny znak w kolorze zielono-złotym z napisem „J.K. DECOR CARLSBAD” datuje się na okres między 1930 a 1945 rokiem. Działalność narodziła się w Carlsbad w 1930 roku. Po zakończeniu II wojny światowej (w 1945 roku), po wysiedleniu ludności niemieckiej z terytoriów czechosłowackich, Josef Kuba musiał przenieść swoje warsztaty do Niemiec, do Wiesau (w Bawarii). Następne znaki po 1945/1947, mimo że czasem utrzymują odniesienie historyczne do Carlsbadu, praktycznie zawsze zawierają napisy „Bavaria”, „Germany” lub „Western Germany”. Brak wskazań dotyczących Niemiec i sama obecność Carlsbudu umiejscawia obiekt w pierwszym okresie produkcji manufaktury, przypuszczalnie w latach ’30 lub w pierwszych latach ’40 (Bohemia/Czechosłowacja). Wymiary: wysokość 28,5 x średnica 24,5 cm.