René Magritte (1898-1967) - Souvenir de voyage





€ 36 | ||
|---|---|---|
€ 31 | ||
€ 31 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 137810
Doskonała ocena na Trustpilot.
Litografia René Magritta Souvenir de voyage to edycja limitowana z podpisem płyty na vellum BFK Rives, 44 × 30 cm, numerowana do 300 egzemplarzy i podpisana ołówkiem przez Charly’ego Herscovici, autentykowana przez Succession Magritte.
Opis od sprzedawcy
René Magritte (1898-1967), (d’après) - ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE
Litografia na papierze vellum BFK Rives.
Numerowana / 300 egzemplarzy, podpisana w odbitce
Lithografia wykonana pod nadzorem Spadkobierców Magritte, uwierzytelniona przez pieczęć blind, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie co numer)
Wymiary: 44x30 cm.
René Magritte, renomowany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł bawiących się motywami okien, sfer i chmur. Jeden z nich, z 1964 roku, obraz "Le Tombeau des Lutteurs" (Grobowiec Zapaśników), często określany jest jedynie na podstawie elementów wizualnych ze względu na swoją uderzającą, niemal archetypiczną kompozycję.
W tym urzekającym dziele okno pełni rolę ramy dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast ukazać konwencjonalny zewnętrzny krajobraz, widz napotyka duży, doskonale sferyczny obiekt, często opisywany jako skała lub planeta, który wydaje się być zawieszony tuż za szybą okna. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej kuli, stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane z cechą Magritte’a precyzyjną, a zarazem marzycielską.
Wymieszanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, które zazwyczaj jest portalem do rzeczywistości, tutaj ukazuje niemożliwy obraz. Ta sfera, obiekt doskonałej geometrii, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju, będąc częścią tego dziwacznego tableau. Magritte mistrzowsko używa tych wspólnych motywów, aby kwestionować percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest realne, co wyobrażone i samą naturę przedstawienia.
René Magritte (1898-1967), (d’après) - ręcznie podpisany ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE
Litografia na papierze vellum BFK Rives.
Numerowana / 300 egzemplarzy, podpisana w odbitce
Lithografia wykonana pod nadzorem Spadkobierców Magritte, uwierzytelniona przez pieczęć blind, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charliego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie co numer)
Wymiary: 44x30 cm.
René Magritte, renomowany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł bawiących się motywami okien, sfer i chmur. Jeden z nich, z 1964 roku, obraz "Le Tombeau des Lutteurs" (Grobowiec Zapaśników), często określany jest jedynie na podstawie elementów wizualnych ze względu na swoją uderzającą, niemal archetypiczną kompozycję.
W tym urzekającym dziele okno pełni rolę ramy dla nieoczekiwanej sceny. Zamiast ukazać konwencjonalny zewnętrzny krajobraz, widz napotyka duży, doskonale sferyczny obiekt, często opisywany jako skała lub planeta, który wydaje się być zawieszony tuż za szybą okna. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tej enigmatycznej kuli, stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane z cechą Magritte’a precyzyjną, a zarazem marzycielską.
Wymieszanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, które zazwyczaj jest portalem do rzeczywistości, tutaj ukazuje niemożliwy obraz. Ta sfera, obiekt doskonałej geometrii, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnego niepokoju, będąc częścią tego dziwacznego tableau. Magritte mistrzowsko używa tych wspólnych motywów, aby kwestionować percepcję, zapraszając widza do pytania, co jest realne, co wyobrażone i samą naturę przedstawienia.

