Walter Valentini (1928) - la citta del sole

Walter Valentini (Pergola, 22 października 1928 – Mediolan, 20 maja 2022) był włoskim malarzem, rzeźbiarzem i grafikiem, uznawanym na arenie międzynarodowej w dziedzinie grafiki i rycin.

Był mistrzem technik takich jak akwaforta, akwatinta, suche igły, litografia na wiele kolorów, grafika grawerowana.

Jako artysta zyskał rozgłos w latach osiemdziesiątych serią abstrakcyjnych prac na deskach i papierze, wszystkie charakteryzujące się precyzyjnym poczuciem geometrii, proporcji i rytmu.

Geometria wyobrażeniowa Valentiniego czerpie wpływy awangard rosyjskich XX wieku ( konstruktywizm) i, marginalnie, architektur malowanych przez De Chirico w okresie metafizycznym, ale opiera się przede wszystkim na poczuciu harmonii i proporcji badanym przez włoskich artyści z XV wieku: De pictura, De re aedificatoria, De statua di Leon Battista Alberti, De prospectiva pingendi Pięro della Francesca i De divina proportione Luca Pacioio są traktatami o perspektywie i zasadzie złotego podziału, które skierują całe poszukiwanie Valentiniego w zakresie przestrzeni, form i ich równowagi.

Również astronomia i kosmografia będą dla Valentiniego ważnymi źródłami inspiracji. Jego podejście do architektury i mechanik niebieskich jest matematyczne i rygorystyczne, ale nie pozbawione swojej poezji. Skromny i odległy od szkół, nurtów i grup artystycznych, wyraża swój podziw dla prac Paula Klee, Fausto Melotti i Osvalda Liciniego; nawiąże przyjaźnie z artystami takimi jak Luigi Veronesi, Emilio Scanavino i Hans Richter.

Nauczano sztuki ryciny w „Nuova Accademia di Belle Arti” w Mediolanie, której był także dyrektorem, w latach 1983–1985.

Wysyłka kurierem i profesjonalne opakowanie.