Marcello Macuso (1965) - serie Espansione Infinita






Posiada magisterium z filmu i sztuk wizualnych; doświadczony kurator, pisarz i badacz.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 137914
Doskonała ocena na Trustpilot.
Marcello Macuso (1965), seria Espansione Infinita, 2000, unikalna rzeźba z brązu na drewnie z cementową powierzchnią, styl współczesny minimalistyczny, patynowane elementy brązu na tle z cementu, oprawiona w białą drewnianą ramę; wymiary 20 × 15 cm; ręcznie podpisana; w dobrym stanie.
Opis od sprzedawcy
Espansione Infinita, 2000
Materiały: brąz na drewnie z cementowaną powierzchnią, sprzedawane w białej drewnianej ramie.
Wymiary: 20 × 15 cm.
Panel z 2000 roku koncentruje, w intymnej skali, dynamikę napięcia i otwarcia, która charakteryzuje serię Espansione Infinita.
Powierzchnia z cementu pełni rolę neutralnego i zwartego pola, swoistą geologiczną płaszczyznę, na której brąz występuje jako aktywna siła: seria metalowych elementów wystaje na powierzchnię i krzyżuje się, tworząc diagonalną strukturę sugerującą ruch, wzrost, kierunek.
Wstawki z brązu, polerowane i cięte w kanciaste formy, łapią światło i odbijają je ostrymi refleksami, tworząc żywy kontrast z matową fakturą cementu.
Efekt to energetyczne jądro, które próbuje rozszerzyć się poza własne granice, jak gdyby sama materia była przepełniona wewnętrznym impetem.
Drewniana rama, prosta i oszczędna, nie zamyka, lecz towarzyszy: staje się marginesem stabilizującym kompozycję, nie odbierającym siły gestowi rzeźbiarskiemu.
Pomimo niewielkich rozmiarów, dzieło utrzymuje intensywną obecność: mikro-relief łączący rygor konstrukcyjny i wibrujące światło, przemieniając domowy format w małe pole sił.
Espansione Infinita, 2000
Materiały: brąz na drewnie z cementowaną powierzchnią, sprzedawane w białej drewnianej ramie.
Wymiary: 20 × 15 cm.
Panel z 2000 roku koncentruje, w intymnej skali, dynamikę napięcia i otwarcia, która charakteryzuje serię Espansione Infinita.
Powierzchnia z cementu pełni rolę neutralnego i zwartego pola, swoistą geologiczną płaszczyznę, na której brąz występuje jako aktywna siła: seria metalowych elementów wystaje na powierzchnię i krzyżuje się, tworząc diagonalną strukturę sugerującą ruch, wzrost, kierunek.
Wstawki z brązu, polerowane i cięte w kanciaste formy, łapią światło i odbijają je ostrymi refleksami, tworząc żywy kontrast z matową fakturą cementu.
Efekt to energetyczne jądro, które próbuje rozszerzyć się poza własne granice, jak gdyby sama materia była przepełniona wewnętrznym impetem.
Drewniana rama, prosta i oszczędna, nie zamyka, lecz towarzyszy: staje się marginesem stabilizującym kompozycję, nie odbierającym siły gestowi rzeźbiarskiemu.
Pomimo niewielkich rozmiarów, dzieło utrzymuje intensywną obecność: mikro-relief łączący rygor konstrukcyjny i wibrujące światło, przemieniając domowy format w małe pole sił.
