lasveguix (1986) - Urban Marilyn Monroe

Płótno na drewnianej ramie, podarte plakaty, aerozol, Posca, 55x46 cm
Dzieło oryginalne i niepowtarzalne na płótnie wychodzące prosto z pracowni. Gotowe do zawieszenia na ścianie.
Wysyłka zabezpieczona i szybka.
Bez ramy

LASVEGUIX

Francuski artysta współczesny, Lasveguix rozwija wyjątkowy świat na styku street artu, kolażu i malarstwa współczesnego. Jego praca skłania do refleksji nad pamięcią murów, upływem czasu i poezją efemeryczności, przekształcając urbanistyczne blizny w dzieła nacechowane emocjami.

Wprowadzone w graffiti przez kuzyna SUOZ, kształtuje swój język wizualny w kontakcie z murami Paryża i Londynu. Jego twórczość wpisuje się w artystyczną linię, w której dialogują wielkie nazwiska sztuki miejskiej i współczesnej. Znajdujemy tu dziedzictwo Jacques’a Villeglé’a i Raymonda Hainsa w sztuce podartego plakatu, potęgę rzeźbiarską Vhils, surową energię Jean-Michel Basquiat, sylwetki Jérôme’a Mesnagera, poezję Miss Tic, miejską pamięć Ernesta Pignon-Ernesta, szablon Jefa Aérosola, wszechświat zpixelizowany Invader i ikonograficzną siłę Shepard Fairey’a. Bez ich naśladowania Lasveguix wyraża własny, rozpoznawalny styl.

Podarte plakaty, aerozol, akryl, Posca i reliefy tworzą prawdziwe „skóry murów”, gdzie rozdarcia, nakładania i ślady czasu stają się świadectwami pamięci zbiorowej. Każde dzieło ukazuje dialog między materią, historią i emocją, zapraszając widza do ponownego odkrycia piękna tego, co miasto wydawało się zapomniało.

Lasveguix regularnie wystawia we Francji i za granicą. Jego prace trafiają do prywatnych kolekcji w wielu krajach i są świadectwem rosnącego zainteresowania ze strony kolekcjonerów. Jego droga prowadzi go do udziału w targach sztuki, prestiżowych wystawach i galach charytatywnych gromadzących kolekcjonerów, mecenasów i instytucje. Jego twórczość była m.in. prezentowana podczas wydarzeń organizowanych na Roland-Garros, na Drouot Hotel District 13 Art Fair, w Monako i w kilku ikonicznych miejscach sceny sztuki współczesnej.

Poprzez każde ze swoich dzieł Lasveguix daje drugie życie ruinom miasta. Nie przedstawia murów: ukazuje ich duszę, prowadząc dialog między dziedzictwem miejskim, pamięcią a tworzeniem w dziele głęboko współczesnym i ponadczasowym.