Anton Kaestner - #387 - M - " Chromatic MR12 ".

#387 - M - " Chromatic MR12 ".
Unikat, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z warsztatu w Paryżu.

Akrylowy spray na płycie z pleksiglasu o grubości 3 mm.
To nie jest reprodukcja. To oryginalne dzieło, namalowane w kilku warstwach farby i/ lub sprayu, którego błyszczący wykończenie, przypominający aplikację żywicy, jest unikalny.

Wymiary : Calowane 17,3 × 12,6 × 0,12 cm / 44 × 32 × 0,3 cm bez ramy.
Obraz dostarczany bez ramy.
Ramka wysokiej jakości niemieckiej marki Nielsen, z aluminium, referencja 34 (Calowane 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 cm) rekomendowana i dostępna podczas wysyłki za dodatkową kwotę 90€.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner jest szwajcarskim malarzem, rzeźbiarzem i autorem, mieszkającym w Paryżu. Jego prace prezentowane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Następna wystawa prywatna - Genewa, styczeń 2027.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i bogactwa kulturowego mojej ojczyzny. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, miał wpływ na to, co ostatecznie stało się moją życiową pasją.
W 1993 r. zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notatnikach A4, a następnie A3. Najpierw pociągało mnie malarstwo niefiguralne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z biegiem czasu, choć uważam się za ateistę, rozwinąłem także zamiłowanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moim poszukiwaniem ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego zostania artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zaprowadziła mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły mój światopogląd, wystawiając mnie na szeroki wachlarz wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie poszedł, zanurzałem się w lokalnych scenach artystycznych i angażowałem w kreatywną energię każdego miejsca.
Mimo że skupiłem się na karierze biznesowej, sztuka była zawsze częścią mnie, cicho bulgocząc pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się formą sekretnej medytacji dla mnie — sposobem, by uwolnić się od świata i skupić na swoim wnętrzu.
Zawsze odczuwałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, w której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i doświadzać prawdziwych przeżyć. Dzięki mojej sztuce zawsze chciałem oferować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość spojrzenia na świat z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 r., po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem swoje studio w Paryżu i zacząłem całkowicie oddawać się sztuce. Pod koniec 2023 r. uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną, a ku mojemu zaskoczeniu moje prace szybko zyskały uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Kronika artystyczna

Moja pierwsza wystawa solo, "Échos", która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 r., zaprezentowała odrębne podejście do sztuki, z daleka od tradycyjnych technik malarskich: maluję farbami akrylowymi, metalicznymi pigmentami i sprayami na odwrocie recyklingowanego pleksiglasu extrudowanego, lekka, gładka, błyszcząca i czasem krucha powierzchnia.
Ten proces uniemożliwia mi widzenie pracy podczas tworzenia. Nie mam wizualnego feedbacku ani kontroli w trakcie procesu — to coś, co przyjmuję z otwartymi ramionami. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — wszystko, co pomaga skrócić logikę — aby prowadzić wynik, warstwy i odbicia luster, które tworzę, i zostawić miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie ostatecznie wystawione. To podejście, które koresponduje z procesem objawienia / utrwalania fotografii, jest wyzwaniem i uwalnia.
Wartości kompozycji są wzbogacane przez warstwy i transparentność, a jednocześnie nadają każdemu dziełu cechę "ascetyczną": jestem szczęśliwy, gdy rozpoznaję „niezbywalne potrzeby”, tj. to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w milczeniu i świetle.
Zamierzam utrzymywać moje podejście celowo proste. Ani „emocje”, ani „teoretyczna koncepcja”, lecz doświadczenie bycia. Ani „szybkie konsumowanie”, ani „intelektualizowanie / intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych opowieści, moja sztuka to poszukiwanie „życia u samego serca życia”, „le vif”, jak to po francusku ujął mistrz SF Alain Damasio.
Choć moje prace czasem wywołują skojarzenia z przezroczystością i luminescją witraży, pozostają w dużej mierze abstrakcyjne. Co więcej, plexiglass daje malarstwu błyszczącą skórkę, pod którą można dostrzec własny kształt sylwetki, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, a także brakujących części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami do zbliżenia” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych introspekcyjnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostawać pokorny wobec tego, co da się osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym procesie zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, która popycha mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego zgłębiania tego, co potrafię osiągnąć. Malarstwo dla mnie to codzienny rzemiosło, eksploracja, sposób na pobudzanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: "Codzienne praktykowanie rozmnaża pasję do widzenia."

Anton Kaestner.