Anton Kaestner - #397 - M - " Vertical #4 ".

#397 - M - " Vertical #4 ".

Unikatowe dzieło, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z paryskiego atelier.

Akryl w sprayu na płycie z pleksiglasu o grubości 3 mm.
Obraz ten nie jest reprodukcją. Jest to oryginalne dzieło, namalowane wielowarstwowo farbą i/lub sprayem, którego błyszczące, „glossy” wykończenie, zbliżone do aplikacji żywicy, jest unikatowe.

Wymiary : 17,3" x 12,6" x 0,12" / 44 x 32 x 0,3 cm bez ramy.
Obraz dostarczany bez ramy.
Jakość ramy marki niemieckiej Nielsen, aluminium, referencja 34 (36 cm wysokości x 0,23 cm szerokości x 1,38 cm pogrubienie / 0,6 x 3,5 cm) zalecana i dostępna przy wysyłce za dodatkową kwotę 90€.

Dzieło podpisane na odwrocie.
Towarzyszy Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to malarz, rzeźbiarz i autor szwajcarski, mieszkający w Paryżu. Jego prace prezentowane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Nadchodząca wystawa indywidualna - Genewa, styczeń 2027.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i kulturowej bogactwa mojej ojczyzny. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, którego wpływ zasiał nasiona pasji, która później stała się moim życiem.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notesach A4 i później A3. Początkowo pociągało mnie malarstwo niefiguralne i abstrakcyjny ekspresjonizm. Z czasem, mimo iż uważam się za ateistę, rozwinąłem zamiłowanie do duchowych materiałów, które korespondowały z moim poszukiwaniem ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego artysty nie była od razu oczywista.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę w biznesie, która podróżowała ze mną po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzały perspektywę, umożliwiając kontakt z szerokim spektrum wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zanurzałem się w lokalne sceny artystyczne i angażowałem w twórczą energię każdego miejsca.

Pomimo koncentrowania się na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho tliła się pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się formą sekretnej medytacji dla mnie — sposobem na uwolnienie się od świata i skupienie na wewnętrznym ja.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i doświadczać prawdziwych przeżyć. Poprzez moją sztukę zawsze chciałem dać innym szczere spotkanie z pięknem, okazję spojrzenia na świat z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem swoje studio w Paryżu i zacząłem całkowicie oddawać się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moje prace szybko zyskały uznanie, trafiając do kolekcji prywatnych w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Krytyka artystyczna

Pierwsza indywidualna wystawa, „Échos”, z końca 2024 roku, w Paryżu, zaprezentowała odrębne podejście do sztuki, odbiegające od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na odwrocie recyklingowanego pleksiglasu ekstrudowanego, lekkiej, gładkiej, błyszczącej, a czasem delikatnej powierzchni.
Proces ten uniemożliwia mi widzenie pracy na bieżąco. Nie mam wizualnego sprzężenia zwrotnego ani kontroli w trakcie procesu — to coś, co akceptuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — cokolwiek, co ma na celu przerwać rozum! — by kierowały wynikiem, warstwami i efektami lustra, które tworzę, dając przestrzeń dla objawienia i odkrycia po ostatecznym wystawieniu dzieła. Podejście to, które koresponduje z procesem objawienia/uwierzytelnienia fotografii, jest wyzwaniem i wolnością. Wartości kompozycji są wzbogacone przez warstwy i przezroczystości, a jednak nadają każdemu dziełu cechę „ascetyczną”: cieszę się, gdy rozpoznaję „nieodkładalne niezbędności”, czyli to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Świadomie utrzymuję moją metodę prostą. Nie chodzi tu o „emocje” ani o „teoretyczną koncepcję”, lecz o doświadczenie bycia. Nie o „szybką konsumpcję” ani „intelektualizację/intellektualne posiadanie”, lecz o poszerzanie świadomości i eksplorowanie rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych historii; moja sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak to powiedział francuski mistrz SF, Alain Damasio.
Choć moje prace czasem przywołują transparentność i jasność witraża, pozostają prawie całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, plexiglas nadaje malarstwu migoczącą skórę, pod którą można dostrzec własny kontur — inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskrene lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i faktury, a także brakujące części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami z bliska” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych, introspekcyjnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostawać pokorny wobec tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w nieustannym pytaniu i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, które popychają mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego odkrywania, co mogę osiągnąć. Malarstwo dla mnie to codzienne rzemiosło, eksploracja, sposób na prowadzenie wartościowych rozmów.

Jak powie Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potraja pasję do widzenia”.

Anton Kaestner"}{