Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print 2004 - COA

Litografia Joana Miró (*) After

To dzieło reprodukuje jedną z ilustracji stworzonych oryginalnie przez Miró do ilustrowania książki wierszy „Parler Seul” (**) (Mówić tylko), napisaną przez Tristana Tzarę w 1947 roku.
Wydana przez Maeght Editeur w roku 2004.
Wykonana na wysokogatunkowym papierze vellum z bawełny.
Podpisana na płycie.
Na odwrocie kartki stemple wydawcy i spadkobierców Miró.
Zawiera Certyfikat Autentyczności (COA).

Specyfikacje:

- Wymiary nośnika: 60 x 45 cm
- Wymiary obrazu: 42 x 33 cm
- Rok 2004
- Nakład: 1000 egz.
- Referencje: Cramer 17. Rauch 165
- Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani eksponowana, zawsze przechowywana w profesjonalnym archiwum sztuki, dlatego pozostaje w perfekcyjnym stanie).

Dzieło zostanie starannie zmontowane i zapakowane w płaski karton wzmocniony. Wysyłka będzie z potwierdzeniem nadania i numerem śledzenia.

Wysłanie obejmie również pełne ubezpieczenie na wartość końcową dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez żadnych kosztów dla kupującego.

(*) Joannes Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął studia artystyczne. Był na Akademii La Llotja przeciw woli rodziców, którzy chcieli, aby pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później studiował w Escola d'Art de Francesc Galí i poznał fauvistów oraz kubistów.
Jego pejzaże emocji, które kształtowały go jako osobę i artystę, to przede wszystkim Mont-roig, Paryż, Majorka i później Nowy Jork i Japonia. Mont-roig, mała miejscowość w regionie Baix Camp, stanie się kontrapunktem wobec intelektualnego zgiełku, jaki panuje w Paryżu, gdzie przeprowadził się w latach dwudziestych razem z poetami surrealistami i najbardziej twórczymi artystami swoich czasów. Tam poznał Arpa, Magritte'a, Brancusiego i Giacomettiego, a także wystawiał razem z Dalím, Tanguyem, Meret Oppenheim i Maxem Ernstem na kilku wystawach poświęconych dadaizmowi i surrealizmowi.
Impulsem ekspresjonizmu abstrakcyjnego odkrył w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, w trakcie II wojny światowej, Joannes Miró porzuci swój wygnanie we Francji i osiedli się w Palma de Mallorca, gdzie powstało schronienie i miejsce pracy, a gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektował warsztat, o jakim zawsze marzył. Skupił się tam na rzeźbie i ceramice, aż do śmierci w 1983 roku.
Głęboka więź z krajobrazem Mont-roig, a następnie Majorki, była decydująca dla jego twórczości. Związek z ziemią i zainteresowanie codziennymi przedmiotami oraz otaczającym środowiskiem naturalnym stanowiły tło dla niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró unikał akademizmu, poszukując stałej, globalnej i czystej twórczości, nieprzywiązanej do określonego ruchu. Skoncentrowany na formach i manifestacjach publicznych, poprzez rzeczywistość plastyczną Joannes Miró ukazuje swoją buntowniczą naturę i wielką wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne, które go otaczają. Ten kontrast sił doprowadzi go do stworzenia unikalnego i bardzo osobnego języka, który czyni go jednym z najbardziej wpływowych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje szczególnie skuteczną współpracę między artystą a autorem. Błyskotliwie spontaniczne i bezkształtne obrazy Miró, rysowane bezpośrednio na kamieniu przy bardzo niewielu szkicach przygotowawczych, mają twórczy zapał losowych wersów Tzaré.
Edycja oryginalna została przygotowana przez Maeght Editeur i składa się z 72 oryginalnych litografii Miró, z których 49 w kolorze, z czego 18 poza tekstem (hors-texte).