Ramón Borrell i Pla (1876-1963) - Untitled

Ramon Borrell i Pla, Barcelona, 1876-1963) był hiszpańskim malarzem i rytownikiem, zaliczanym do tzw. katalońskiego postmodernizmu.[1]

Biografia
Był synem malarza Pera Borrella del Caso i bratem równie malarza Julio Borrella. Kształcił się w akademii swojego ojca i poszerzył naukę w Escuela de la Lonja de Barcelona.[2] Był członkiem grupy artystów, która gromadziła się w tawernie El Rovell de l'Ou («żółtko jajka»), przy ulicy Hospital w Barcelonie, wśród których wyróżniali się malarze Pere Ysern, Mariano Pidelaserra i Josep-Víctor Solà, a także rzeźbiarz Emili Fontbona i rysownicy Cayetano Cornet i Ramón Riera Moliner, większość z nich była uczniami Akademii Borrell. Grupa wydała rękopiśmienny magazyn Il Tiberio (1896-1898).[3]

Brał udział w kilku Wystawach Sztuk Pięknych w Barcelonie w latach 1894-1902. Specjalizował się w malarstwie koni, a także w portretach, dzięki czemu zyskał ogromną sławę. Zajmował się również malarstwem ściennym, przy czym w tej technice wyróżnia się jego prace w kaplicy św. Jana Bosko Salezjanów w Sarriá, kaplicy markizów Casa Pinzón oraz bocznych ścian kaplicy Ducha Świętego w bazylice Świętych Justa i Pastora. Również pracował jako rytownik, wyróżniając się projektowaniem ekslibrisów, wykonanych akwafortą. Kiedy jego ojciec doznał paraliżu, objął kierownictwo rodzinnej akademii.[2]