Ramón Borrell i Pla (1876-1963) - Untitled

Ramon Borrell i Pla, Barcelona, 1876-1963) był hiszpańskim malarzem i grawerem, zaliczanym do tzw. katalońskiego posmodernizmu.[1]

Biografia
Był synem malarza Pere Borrell del Caso i bratem równie utalentowanego malarza Julio Borrell. Kształcił się w akademii swojego ojca i kontynuował studia w Escuela de la Lonja w Barcelonie.[2] Był członkiem grupy artystów, którzy spotykali się w tawernie El Rovell de l'Ou («żółtko jajka»), przy ulicy Hospital w Barcelonie, wśród których wyróżniali się malarze Pere Ysern, Mariano Pidelaserra i Josep-Víctor Solà, a także rzeźbiarz Emili Fontbona oraz rysownicy Cayetano Cornet i Ramón Riera Moliner, większość z nich była uczniami Akademii Borrell. Grupa wydała ręcznie pisany magazyn zatytułowany Il Tiberio (1896-1898).[3]

Uczestniczył w kilku Wystawach Sztuk Pięknych w Barcelonie w latach 1894–1902. Specjalizował się w malarstwie koni, a także w portretach, dzięki czemu zyskał dużą sławę. Zajmował się również malarstwem ściennym; w tej technice wyróżnia się jego praca w kaplicy św. Jana Bosco u Salezjanów w Sarriá, kaplicy markizów z Casa Pinzón oraz bocznych ścianach kaplicy Ducha Świętego w bazylice świętych Justo i Pasterza. Pracował także jako grawer, wyróżniając się w projektowaniu ekslibrisów wykonanych techniką akwaforty. Kiedy jego ojciec doznał paraliżu, przejął kierownictwo nad rodziną akademii.[2]