Ramón Borrell i Pla (1876-1963) - Estudio

Ramon Borrell i Pla, Barcelona, 1876-1963) był hiszpańskim malarzem i grafikiem, zaliczanym do tak zwanego katalońskiego postmodernizmu.[1]

Biografia
Był synem malarza Pere Borrell del Caso i bratem równie utalentowanego malarza Julio Borrell. Kształcił się w akademii swojego ojca i poszerzył studia w Szkole Glyn Lonja w Barcelonie.[2] Był członkiem grupy artystów spotykających się w karczmie El Rovell de l'Ou („żółtko jajka”), przy ulicy Hospital w Barcelonie, wśród których wyróżniali się malarze Pere Ysern, Mariano Pidelaserra i Josep-Víctor Solà, a także rzeźbiarz Emili Fontbona i rysownicy Cayetano Cornet oraz Ramón Riera Moliner, większość z nich byli studentami Akademii Borrell. Grupa wydała ręcznie pisany czasopismo Il Tiberio (1896-1898).[3]

Uczestniczył w kilku Wystawach Sztuk Pięknych w Barcelonie w latach 1894-1902. Specjalizował się w malarstwie koni, a także portretach, dzięki czemu zyskał dużą sławę. Zajmował się także malarstwem ściennym, wyróżniając się w tej technice pracami w kaplicy św. Jana Bosko w salezjanach w Sarrià, kaplicy hrabiów Casa Pinzón oraz bocznymi ścianami kaplicy Duch Świętego w bazylice Świętych Justa i Pasora. Pracował również jako grawer, wyróżniając się w projektowaniu exlibris wykonanych akwafortą. Gdy jego ojciec doznał paraliżu, objął kierownictwo rodzinnej akademii.[2]