Max Bill - Komposition Mit Weißem Zentrum - Original Silkscreen Print

Oryginalna serigrafia Maxa Billa (*)

Dzieło to zostało wydane przez Galerie Thomas (Monachium) z okazji wystawy „Look At”

Wydrukowano na cienkim, przeźroczystym papierze.
Niepodpisane.
Dołączono certyfikat autentyczności (COA).

Specyfikacje:

Wymiary arkusza: 67 x 67 cm.
Wymiary motywu: 58 x 58 cm.
Rok: 1972
Nakład: nieznany.
Wydawca: Galerie Thomas (Monachium)
Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani wystawiana, zawsze przechowywana w profesjonalnym segregatorze sztuki, dlatego w bardzo dobrym stanie)

Dzieło będzie ostrożnie obchodzone i zapakowane. Wysyłka będzie rejestrowana z numerem śledzenia.

Wysyłka będzie rejestrowana z numerem śledzenia. Wysyłka obejmie także ubezpieczenie transportu z pełnym zwrotem kosztów w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez dodatkowych kosztów dla kupującego.

(*) Max Bill był architektem, malarzem, rzeźbiarzem, projektantem graficznym, typograficznym i przemysłowym, publicystą oraz pedagogo szwajcarskim.

Urodził się w Winterthur (Szwajcaria). W latach 1924–1927 studiował w Kunstgewerbeschule w Zúrichu, gdzie był pod wpływem dadaizmu i kubizmu. W latach 1927–1929 studiował sztukę w Bauhausie w Dessau, gdzie zbliżył się do funkcjonalizmu designu. Po ukończeniu studiów wrócił do Zurychu, by zajmować się malarstwem, architekturą i projektowaniem graficznym.
W 1930 założył własne studio architektoniczne i jako członek Deutsche Werkbund zrealizował nowoczesny kompleks Nuebühl koło Zurychu.
W 1931 przyjął teorię „sztuki konkretnej” Theo van Doesburga, według której możliwe było osiągnięcie uniwersalności dzięki przejrzystości.
W 1932 pracował jako rzeźbiarz i przystąpił do niektórych organizacji artystycznych, takich jak Abstraction-Creation, oraz grupy Allianz w Szwajcarii.
W 1944 Bill wkroczył w projektowanie przemysłowe, projektując zegar aluminiowy dla Junghans, firmy, z którą współpracował przez wiele lat przy projektowaniu zegarów ściennych, kuchennych i na rękę w stylu racionalistycznym i estetyce przemysłowej. Zorganizował wystawę „Die gute industrieform”, której celem było promowanie wysokiej jakości przedmiotów projektów przemysłowego. Zaprojektował także minimalistyczny stołek Ulmer Hocker (1954), jeden z jego najsłynniejszych projektów.
W 1951 założył Hochschule für Gestaltung w Ulm, Niemcy, szkołę kontynuującą tradycję Bauhausu. W tej instytucji był rektorem i dyrektorem wydziałów architektury i produkcyjnego projektowania w latach 1951–1956. W tej szkole Bill bronił funkcjonalizmu Bauhausu, uznając, że formy oparte na prawach matematycznych posiadają estetyczną czystość i tym samym uniwersalność.
W 1957, po opuszczeniu HfG Ulm, założył własne studio w Zurychu i zajmował się rzeźbą, malarstwem i architekturą.
W latach 1967–1971 był członkiem Rady Narodowej Szwajcarii, a następnie został profesorem w Staatliche Hochschule für Bildende Künste w Hamburgu.
W 1976 został członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie.
Max Bill zmarł w 1994 roku w Berlinie.