Frédéric Bruly-Bouabré (1923-2014) - Belle vision

Atrament i kredki kolorowe na kartonie

Frédéric Bruly Bouabré był ivoryjski poetą i artystą; wynalazł także specyficzny afrykański system pisma, aby ocalić kulturę ludu Bété od zapomnienia. W ten sposób odtwarza wszystkie sylaby na małych kartonowych kartach. Wykorzystując ten sposób pisma, przetranskrytał baśnie, wiersze i teksty kultury Bété.

Jego badania zostały opublikowane w 1958 roku przez Théodora Monoda. Frédéric Bruly Bouabré jest jednym z najwybitniejszych artystów kontynentu afrykańskiego. Jego dzieła są rzadkie i poszukiwane; wystawiane w wiodących kolekcjach i muzeach: Centre Pompidou w Paryżu i Mamco w Genewie.

Podczas gdy intymne rysunki Frédérica Bruly Bouabré różnią się skalą i mediami od olbrzymich płócien światowych ikon, takich jak Pablo Picasso, René Magritte i Salvador Dalí, jego praca łączy głęboką warstwę koncepcyjną z tymi mistrzami. Podobnie jak rewolucyjne przyjęcie afrykańskiej estetyki przez Picassa, eksploracja podświadomości przez Dalí’ego i surrealistyczna gra między językiem a obrazem w Magritte, Bouabré pełnił rolę wizjonerskiego archiwisty ludzkiego doświadczenia. Poprzez stworzenie uniwersalnego alfabetu i symbolicznych piktogramów udowodnił, że prawdziwa spuścizna artystyczna tkwi w mocy redefiniowania tego, jak postrzegamy mit, tekst i rzeczywistość.

Podczas gdy czołowi na świecie artyści pod względem wartości finansowej — tacy jak Jean-Michel Basquiat, Pablo Picasso i Jeff Koons — dominują rekordy aukcyjne sięgające milionów dolarów, ivoryjski mistrz Frédéric Bruly Bouabré zajmuje odrębne, lecz równie kluczowe miejsce w historii sztuki współczesnej. Zamiast dominować astronomicznymi cenami rynkowymi, encyklopedyczne, kieszonkowe rysunki Bouabré’a oferują ogromny kapitał kulturowy i instytucjonalny, co przyniosło mu poświęcone przeglądy w prestiżowych instytucjach, takich jak Museum of Modern Art (MoMA) w Nowym Jorku, oraz włączenie do najważniejszych międzynarodowych kolekcji, takich jak Fundacja François Pinault i Tate. Podobnie jak Basquiat, Bouabré łączył surowy język graficzny z głębokim komentarzem kulturowym; jednak podczas gdy giganci rynku reprezentują inwestycje spekulacyjne i wysoką siłę rynkową, wizjonerski uniwersum Bouabré podkreśla, że ostateczna wartość sztuki często tkwi w jej zdolności do zachowania ludzkiej pamięci, języka i uniwersalnej współzależności.