Antoni Tapies - Memòria Personal

Litograficzny plakat Antoniego Tàpiesa (*)

To dzieło powstało z okazji wystawy indywidualnej artysty w Erker Galerie St. Gallen w latach 1988–1989.
Zrealizowane na wysokogatunkowym papierze litograficznym.
Limitowana edycja luksusowa do 700 egz.

Specyfikacje:

Wymiary: 74 x 54 cm
Rok: 1988
Stan: Doskonały (to dzieło nigdy nie było oprawiane ani wystawiane, zawsze przechowywane w profesjonalnym folderze sztuki, dlatego oferowane w bardzo dobrym stanie).
Pochodzenie: Kolekcja prywatna.

Dzieło będzie starannie manipulowane i pakowane w opakowanie z tektury wzmacnianej. Wysyłka będzie potwierdzona numerem śledzenia.

Wysyłka będzie ponadto objęta ubezpieczeniem transportowym o wartości końcowej dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez kosztów dla kupującego.

(*) Antoni Tàpies urodził się w 1923 roku w Barcelonie (Hiszpania). Jednocześnie studiował prawo i rysunek w Akademii Valls (1943). Powstanie militarne prowadzone przez generała Franco z Maroka rozprzestrzeni się po całej Hiszpanii i doprowadzi do Wojny Domowej. Antoni Tapiès, przeciwnik dyktatora, zostaje ostatecznie naznaczony przez tę okropną wojnę.
W 1948 roku współzałożył grupę „Dau al Set” i czasopismo o tej samej nazwie. Poznał Joana Miró. Po okresie produkcji dzieł surrealistycznych Tapiès interesuje się filozofią i sztuką orientalną, zwłaszcza kaligrafią. Tàpies przetwarza najróżniejsze, często najbiedniejsze, materiały w znaki malarskie.
Jego pierwsza wystawa indywidualna została zorganizowana w 1950 roku. Artysta wprowadza kolory i fosy w bloki zlepione klejem, piaskiem i gipsiem, które stają się „ścianami świadczącymi o męczeństwie naszego narodu”. Tapiès używa gazet, kawałków sznurka do kolaży o socjologicznym znaczeniu, prowokujące.
W 1951 roku, w Paryżu, spotyka Braque’a, Picoasa, odkrywa sztukę informalną z Dubuffetem i Fautrierem oraz pisma Michela Tapié. Artysta kieruje się ku bardziej figuratywnym kompozycjom pod koniec lat 60. Krzyż jest powtarzającym się znakiem w jego pracach, bez względu na to, czy to prace malowane, czy grafiki, liczne dzieła, które tworzy równolegle. Jego pęknięte i zarysowane kompozycje wyrażają krytyczne stanowisko. Odcisk i ślady ukazują wewnętrzną medytację.

Na początku lat 80. Tapiès realizuje „instalacje” i zajmuje się sztuką ceramiki i mozaiki. Od 1962 roku duże muzea organizują retrospektywy jego twórczości (Hanower 1962, Wiedeń 1968, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Paryżu 1973, retrospektywa podróżująca po Stanach Zjednoczonych w 1988…).
Antoni Tapiès jest autorem kilku prac pisanych, refleksji na temat sztuki: „Praktyka sztuki” (1970), „Sztuka przeciw estetyce” (1974). Antoni Tapiès żył i pracował w Barcelonie, mieście, w którym znajduje się jego Fundacja, założona w 1984 roku. Artysta zmarł 6 lutego 2012 roku w wieku 88 lat.