lasveguix (1986) - Brothers 40x30cm

Plakat na płótnie, oderwane afisze, spray, akryl, Posca, bez oprawy, 40x30 cm
Oryginalne i unikalne dzieło na kartonowym płótnie, prosto z pracowni. Wysyłka zabezpieczona i szybka.

LASVEGUIX

Francuski artysta współczesny, Lasveguix rozwija osobliwy uniwersum na skrzyżowaniu street artu, kolażu i malarstwa współczesnego. Jego praca skłania do namysłu nad pamięcią murów, upływem czasu i poezją efemeryczności, przekształcając rany miejskie w dzieła naładowane emocjami.

Wprowadzony w graffiti przez kuzyna SUOZ, kształtuje swój język wizualny w kontakcie z murami Paryża i Londynu. Jego twórczość wpisuje się w artystyczną linię, w której dialogują wielkie nazwiska sztuki ulicznej i współczesnej. Znajdziemy tu dziedzictwo Jacques'a Villeglé'a i Raymonda Hainsa w sztuce afiszu podartego, potęgę rzeźbiarską Vhils, surową energię Jean-Michel Basquiata, sylwetki Jérôme Mesnagera, poezję Miss Tic, miejską pamięć Ernesta Pignon-Ernesta, szablon Jefa Aérosola, pixellizowany wszechświat Invadera i ikonograficzną siłę Shepard Fairey'a. Nie naśladując ich, Lasveguix wyraża własny, natychmiast rozpoznawalny styl.

Podarte afisze, spray, akryl, Posca i reliefy tworzą prawdziwe „skóry murów”, gdzie rozdarcia, nawarstwienia i ślady czasu stają się świadkami zbiorowej pamięci. Każde dzieło ukazuje dialog między materią, historią a emocją, zapraszając widza do ponownego odkrywania piękna tego, co miasto zdawało się zapomnieć.

Lasveguix regularnie wystawia we Francji i za granicą. Jego prace trafiają do prywatnych kolekcji w wielu krajach i świadczą o rosnącym zainteresowaniu kolekcjonerów. Jego droga prowadzi go do udziału w targach sztuki, wystawach prestiżowych, a także na gale charytatywne gromadzące kolekcjonerów, mecenasów i instytucje. Jego praca była prezentowana m.in. podczas wydarzeń organizowanych na Roland-Garros, na District 13 Art Fair w Hôtel Drouot, w Monaco i w kilku ikonowych miejscach sceny sztuki współczesnej.

Przez każdą ze swoich kreacji Lasveguix oddaje drugie życie ruinom miasta. Nie przedstawia murów — obnaża ich duszę, sprowadzając dialog między dziedzictwem miejskim, pamięcią a tworzeniem w dziele głęboko współczesnym i ponadczasowym.