Yves Ganne (1931-2019) - Les pattes de poulet

Prezentujemy Państwu ten tuszowy i washowy rysunek przedstawiający Les pattes de poulet, Yvesa Ganne’a (1931–2019).

Konstrukcja ukazuje dwa kurze łapki w zbliżeniu o wyrazistej sile graficznej, wykonane czarnym tuszem i washami w odcieniach szarości, w ciemnym i kontrastowym tonacjowaniu. Temat trywialny podniesiony zostaje do rangi studium monumentalnego dzięki ścisłemu kadrowaniu i sile kreski, co świadczy o samotnym, ekspresjonistycznym spojrzeniu Ganne’a już od jego początku kariery. Dzieło podpisane, zatytułowane i datowane na 1949 rok na dole po prawej.

Tytuł: Les pattes de poulet

Technika: Tusz i wash na papierze

Artysta: Yves Ganne (1931–2019)

Rok: 1949

Format dzieła: 25 x 32,2 cm

Stan: Dobry, brzegi nieregularne

Yves GANNE (Nantes, 1931–2019)

Yves Ganne urodził się w Angers 13 lipca 1931 roku. Był uczniem École des Beaux-Arts w Nantes, do której wstąpił w 1946 roku. W 1950 roku przeprowadził się do Paryża, aby dołączyć do warsztatu Fernanda Légera.

W 1950 roku otrzymał również dwie zasadnicze nagrody: Nagroda Młodego Malarstwa oraz Nagroda Miasta Menton.

Jego talent został uznany przez instytucje już od 1951 roku – dwa z jego obrazów trafiły do Musée National d’Art Moderne w Paryżu.

Regularnie wystawiał w Paryżu, m.in. w Galerie Drouant-David (1954, 1958) oraz, nowszej, w Galerie Francis Barlier w Paryżu i Honfleur (1994, 2003, 2004). Wystawiał się również z najsławniejszymi, w tym w 1954 roku z Bernardem Buffetem w galerii Visconti.

Jego twórczość wykracza poza granice Francji. Już w 1956 roku był eksponowany w Galerii Arthur Tooth & Sons w Londynie. Jego prace prezentowano także w Stanach Zjednoczonych: w galerii Cushman w Houston (1959), w galerii Van Diemen Lilienfeld w Nowym Jorku (1966), a następnie w galerii Dalzell-Hatfield w Los Angeles (1968). We Szwecji gościł w Galerie Borstahusens Konstforening w Landskrona Konsthall (1975).

Yves Ganne brał udział w licznych wystawach zbiorowych: Salonie Młodego Malarstwa, Salonie Szkoły Paryża w Galerie Charpentier (od 1954), Salonie Malarzy Świadczących o Swoich Czasach (1956) oraz w pierwszej Biennale w Paryżu w 1959 roku.

Jego styl, głęboko zakorzeniony w francuskiej tradycji figuracyjnej, wyróżnia się osobistą wizją martwej natury, portretu kobiecego oraz scen rodzajowych. Unika akademizmu, stawiając na wyrażenie wrażliwe i zrównoważone, gdzie kolor odgrywa centralną rolę.

Od 1965 roku zrealizował ponad 250 edycji oryginalnych litografii, dystrybuowanych we Francji, w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Szwecji, Szwajcarii i Japonii.

Jego prace znajdują się dziś w prestiżowych kolekcjach publicznych we Francji, m.in. w Musée National d’Art Moderne – Centre Pompidou, w Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris, a także międzynarodowo, w muzeach Cincinnati (Ohio), Seattle (Wash.) oraz Edynburgu w Szkocji.