Max Bill - Komposition Mit Weißem Zentrum - Original Silkscreen Print ** NO RESERVE **

Oryginalna serigrafia Maxa Billa (*)

Dzieło to zostało wydane przez Galerie Thomas (Monachium) z okazji wystawy „Look At”

Wydrukowane na cienkim, przejrzystym papierze.
Nienapisane/niepodpisane.
Dołączony certyfikat autentyczności (COA).

Specyfikacje:

Wymiary arkusza: 67 x 67 cm.
Wymiary motywu: 58 x 58 cm.
Rok: 1972
Wydanie: nieznane.
Wydawca: Galerie Thomas (Monachium)
Stan: Doskonały (to dzieło nigdy nie było oprawiane ani eksponowane, zawsze przechowywane w profesjonalnym archiwum sztuki, dzięki czemu jest w bardzo dobrym stanie)

Dzieło będzie ostrożnie obchodzone i zapakowane. Wysyłka będzie potwierdzona numerem śledzenia.

Wysyłka będzie potwierdzona numerem śledzenia. Wysyłka obejmie także ubezpieczenie transportowe z pełnym zwrotem kosztów w razie utraty lub uszkodzenia, bez żadnych kosztów dla kupującego.

(*) Max Bill był architektem, malarzem, rzeźbiarzem, projektantem graficznym, typografem i projektantem przemysłowym, publicystą i nauczycielem szwajcarskim.
Urodził się w Winterthur (Szwajcaria). W latach 1924–1927 studiował w Kunstgewerbeschule w Zurychu, gdzie był pod wpływem dadaizmu i kubizmu. W latach 1927–1929 studiował sztukę w Bauhausie w Dessau, gdzie zbliżył się do funkcjonalizmu projektowego. Po ukończeniu studiów powrócił do Zurychu, aby zajmować się malarstwem, architekturą i projektowaniem graficznym.
W 1930 założył własne biuro architektoniczne i już jako członek Deutsche Werkbund zrealizował modernistyczny projekt posiadłości Nüuebühl pod Zurychem.
W 1931 przyjął teorię „sztuki konkretnej” Theo van Doesburga, zgodnie z którą możliwe było osiągnięcie uniwersalności dzięki przejrzystości.
W 1932 pracował jako rzeźbiarz i przystąpił do niektórych organizacji artystycznych, takich jak Abstraction-Creation, grupy Allianz ze Szwajcarii.
W 1944 Bill wkroczył w projektowanie przemysłowe, projektując aluminiowy zegarek dla Junghans, firma z którą współpracował przez lata, projektując zegary ścienne, kuchenne i na nadgarstek w stylu racjonalistycznym i estetyce przemysłowej. Zorganizował wystawę „Die gute industrieform”, która miała promować wysoką jakość przedmiotów projektowanych przemysłowo. Zaprojektował także minimalistyczny stołek Ulmer Hocker (1954), jeden z jego najsłynniejszych projektów.
W 1951 założył Hochschule für Gestaltung w Ulm, Niemcy, szkołę kontynuującą tradycję Bauhausu. W tej instytucji był rektorem i dyrektorem wydziałów architektury i produkcyjnego projektowania w latach 1951–1956. W tej szkole Bill bronił funkcjonalizmu Bauhausu, ponieważ wierzył, że formy oparte na prawach matematycznych posiadają estetyczną czystość i tym samym uniwersalność.
W 1957, po odejściu z HfG Ulm, założył własne studio w Zurychu i zajmował się rzeźbą, malarstwem i architekturą.
Od 1967 do 1971 był członkiem Rady Narodowej Szwajcarii, a następnie został profesorem w Staatliche Hochschule für Bildende Künste w Hamburgu.
W 1976 został członkiem Akademii Sztuk w Berlinie.
Max Bill zmarł w 1994 roku w Berlinie.