VANTA - Flare VII - NO RESERVE

Flare
Flare to seria obrazów, która bada nagły wybuch światła — krótka, błyskotliwa chwila, gdy kolor wydaje się wzbierać od swojego centrum i na chwilę przejmować powierzchnię. Każde dzieło koncentruje się na promiennym jądrze, które wydaje się rozszerzać w przestrzeń wokół niego, błysk ciepła uchwycony w ruchu, spokojnie utrzymany na płótnie. Obrazy zachowują się mniej jak statyczne obrazy, a raczej jak momenty iluminacji — intymny, ręcznie wykonany odpowiednik immersyjnych, świetlistych środowisk eksplorowanych w sztuce współczesnej i designie wnętrz.

Dzieła są w dialogu z badaniami Jamesa Turrella nad przestrzenią percepcyjną, czerpią z pól chromatycznych Marka Rothko, nasyconych immersji Yvesa Kleina, atmosferycznych instalacji Olafaura Eliassona, pigmentowej pracy Anisha Kapora, medytacji kolorów Josefa Albersa oraz miękkich gradientów abstrakcyjnych fotogramów Wolfganga Tillmansa — artystów, dla których kolor, krawędź i przejście noszą ciężar, jaki w innych kontekstach niesie linia i forma. Czegoś z fluorescencyjnych geometrii Dana Flavina i perceptualnych prac świetlnych Roberta Irwina — a także długa linia twórców zainteresowanych światłem jako materiałem samym w sobie, obok szerszego modernistycznego wyczucia designu osadzonego w teorii koloru Bauhausa i skandynawskim minimalistycznym stylu.

Każde płótno jest wykonane farbą akrylową na płótnie o wymiarach 140 × 100 cm, ułożone w cienkie, żywe pola. Gruba pędzla przeciągana po powierzchni jednym, powtórzonym ruchem, aż pigment stanie się prawie przezroczysty, pozwalając bieli płótna widocznej pod spodem świecić. Pod pewnym oświetleniem obrazy przestają być czytane jako farba i wydają się świecić od wewnątrz, zyskując niemal luminescencyjny, lampowy charakter, który zmienia się w ciągu dnia. Gruby, ochronny werniks wykańcza każde dzieło błyszczącą, odbijającą skórą, pogłębiając wrażenie patrzenia w głąb, a nie na powierzchnię — archiwalne wykończenie odpowiednie do długoterminowej kolekcji i prezentacji we współczesnych wnętrzach, czy to w prywatnym domu, w designerskiej przestrzeni, czy w galerii.

Flare to seria o momencie przybycia — kolor wybuchający na zewnątrz ze źródła, światło uchwycone w szczycie swojego rozkwitu, cicha drama odcienia dążącego do brzegu własnej jasności.

Wysyłka:
Dzieło dostarczane bez ramy (profesjonalnie zapakowane, zwinięte w tubę). Może być łatwo naciągnięte ponownie przez profesjonalistę lub samodzielnie — to także tańsze niż zastrzeżony koszt wysyłki, jeśli wysyłane obrazy są naciągane.

Wymiary podane to wymiary obrazu naciągniętego i zamontowanego na ramie (Rzeczywiste wymiary płótna są większe, aby umożliwić zamocowanie na ramie o grubości 2–4 cm).

Zastrzeżenie:
Zamieszczone zdjęcia procesu pokazują studia i prace w toku, a także zbliżenia fotografii ukazujących strukturę płótna.

VANTA
VANTA to młoda austriacka artystka, której praktyka definiowana jest mniej przez charakterystyczny temat niż przez nieustanny, niemal obsesyjny napęd do eksperymentowania między mediami. Malarstwo, mieszane media, eksperymenty rzeźbiarskie i testy materiałów — wszystko to podróżuje po pracowni równolegle — każda nowa seria pojawia się jako odpowiedź na konkretne pytanie o to, jak daleko można pchnąć ideę, zanim stanie się czymś całkiem innym.

Mieszkająca w Wiedniu, VANTA brała udział w niektórych z najważniejszych wydarzeń sztuki współczesnej miasta, w tym Viennacontemporary i Parallel Vienna, obok prezentacji międzynarodowych w Budapest Contemporary i Contemporary Istanbul. Stylowo prace nie chcą usiąść w miejscu: odważna, wysokokontrastowa czarna i biała abstrakcja stoi u boku figuratywnych olejnych malowideł anatomicznych, cichych kompozycji pól koloru, atmosferycznych gradientów i płynnych prac tuszowych — zestawy prac, które na pierwszy rzut oka wydają się należeć do różnych artystów, a jednak łączą je wspólne wątki: dążenie do very specific image held in the mind, i poszukiwanie precyzyjnego procesu materialnego, który przeniesie to na świat.

Zamiast zatrzymywać się na rozpoznawalnym stylu, VANTA traktuje każdą serię jako własne, samodzielne dochodzenie. Jedna seria może badać próg, na którym pigment rozpuszcza się w czystą luminosity; inna może tworzyć gęste pola koloru poziomego za pomocą ręcznie wycinanych szablonów i warstwowej akryli; inna może skłaniać się ku ludzkiej postaci w oleju, lub rozpuszczać w luźnych, nieprzewidywalnych gestach tuszu. To, co je łączy, to sam proces — dyscyplina pogoń idei od wyobraźni ku powierzchni i gotowość wynalezienia dowolnej techniki, której to poszukiwanie wymaga.

W centrum praktyki tkwi proste, uparto pytanie: jak blisko może istnieć wytworzony obiekt od rzeczy, która została najpierw wyobrażona w umyśle? Każda seria to kolejna próba odpowiedzi.