Mauro Falcioni (1978) - Vicolorato Teatro cod. 14f3






Magister innowacji i organizacji kultury i sztuki, dziesięć lat doświadczenia w sztuce włoskiej.
€ 3 | ||
|---|---|---|
€ 2 | ||
€ 1 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142645
Doskonała ocena na Trustpilot.
Mauro Falcioni (ur. 1978) prezentuje Vicolorato Teatro cod. 14f3, współczesny obraz z 2024 roku wykonany mieszanką technik akrylu i akwareli na kartonie, 48 × 48 cm, ręcznie podpisany na froncie i odwrocie, oryginalna edycja, pochodzenie: Włochy, sprzedawane przez Galleria, z certyfikatem autentyczności artysty.
Opis od sprzedawcy
Uwaga: jeśli kupisz więcej dzieł w tej samej aukcji, zapłacisz TYLKO JEDEN KOSZT WYSYŁKI
Zapraszamy do odwiedzenia naszej platformy sprzedaży online „DELAURETISART”
Mauro Falcioni (1978 Matelica - Włochy)
Obraz techniką mieszaną: akryl i akwarela na grubym kartonie
Dzieło podpisane na froncie i odwrocie
Certyfikat Autentyczności Artysty
- Mauro Falcioni rodzi się w Matelice w 1978 roku, od lat artysta sztuk wizualnych i ilustrator. Kształci się w grafice przeznaczonej dla internetu, nie porzucając jednak swojej prawdziwej vocazione: rysunku odręcznego i malarstwa. Jego rejestry stylistyczne: od fantasy po bardziej figuratywne reprezentacje, aż po odnalezienie w kluczu surrealistycznym najskuteczniejszych rozwiązań do wyrażenia własnego spojrzenia na świat. To pod tym znakiem dojrzewa jego styl na przestrzeni lat, przenosząc ślady ołówków z papieru na płótno i nadając swoim pracom rozpoznawalną gramatykę, składającą się z powtarzających się postaci i scenariuszy przepełnionych znaczeniem. Jego poetika: sen i przeżywany moment nabierają ciała w pamięci tak samo, jak akt twórczy, który, poprzez używany język, zaznacza różnicę między dziełem a podmiotem. Ta różnica staje się materiałem stanowiącym sam podmiot. Autor ukazuje tę nieprzezwyciężalną, a jednocześnie istotną dysharmonię, posługując się psychoanalitycznymi odniesieniami charakterystycznymi dla tradycji jungowskiej. Kot prowadzi, nierozerwalnie związany z człowiekiem jak latawiec z dzieckiem, ponieważ różne obrazy tego samego ja odnoszą się do pojęcia Cienia — najciemniejszej części nas samych, którą jesteśmy zmuszeni oswoić w zbliżaniu się do rzeczywistości. Każdy inny kontakt pojawia się jako brak lub jako sygnał dążący do zformalizowania samego siebie: schodząc w siebie, autor zmusza nas do zmierzenia się z samotnością i melancholią jako egzystencjalnym stanem człowieka, jego cechą „upadania poza świat.”
Historie sprzedawców
Uwaga: jeśli kupisz więcej dzieł w tej samej aukcji, zapłacisz TYLKO JEDEN KOSZT WYSYŁKI
Zapraszamy do odwiedzenia naszej platformy sprzedaży online „DELAURETISART”
Mauro Falcioni (1978 Matelica - Włochy)
Obraz techniką mieszaną: akryl i akwarela na grubym kartonie
Dzieło podpisane na froncie i odwrocie
Certyfikat Autentyczności Artysty
- Mauro Falcioni rodzi się w Matelice w 1978 roku, od lat artysta sztuk wizualnych i ilustrator. Kształci się w grafice przeznaczonej dla internetu, nie porzucając jednak swojej prawdziwej vocazione: rysunku odręcznego i malarstwa. Jego rejestry stylistyczne: od fantasy po bardziej figuratywne reprezentacje, aż po odnalezienie w kluczu surrealistycznym najskuteczniejszych rozwiązań do wyrażenia własnego spojrzenia na świat. To pod tym znakiem dojrzewa jego styl na przestrzeni lat, przenosząc ślady ołówków z papieru na płótno i nadając swoim pracom rozpoznawalną gramatykę, składającą się z powtarzających się postaci i scenariuszy przepełnionych znaczeniem. Jego poetika: sen i przeżywany moment nabierają ciała w pamięci tak samo, jak akt twórczy, który, poprzez używany język, zaznacza różnicę między dziełem a podmiotem. Ta różnica staje się materiałem stanowiącym sam podmiot. Autor ukazuje tę nieprzezwyciężalną, a jednocześnie istotną dysharmonię, posługując się psychoanalitycznymi odniesieniami charakterystycznymi dla tradycji jungowskiej. Kot prowadzi, nierozerwalnie związany z człowiekiem jak latawiec z dzieckiem, ponieważ różne obrazy tego samego ja odnoszą się do pojęcia Cienia — najciemniejszej części nas samych, którą jesteśmy zmuszeni oswoić w zbliżaniu się do rzeczywistości. Każdy inny kontakt pojawia się jako brak lub jako sygnał dążący do zformalizowania samego siebie: schodząc w siebie, autor zmusza nas do zmierzenia się z samotnością i melancholią jako egzystencjalnym stanem człowieka, jego cechą „upadania poza świat.”
